4 
— Α — 
γίνεται ταϋτά τοΐς λίγο τέχνης, οΤον ύγίεια. των μεν ουν 
προϋπάρχει το ποιητικόν ομοιον , οΤον άνδριαντοποιητικη' ου 
γαρ γίνεται αυτόματόν, η δε τέχνη λίγος τό εργχ ο αν ευ 
της ϋλης εςίν. και τοΐς από τύχης ομοίως * ως γάρ η τέ- 
5 χνη εχει, ϋτω γίνεται. διό μάλιςα μεν λεκτέον ως επειδή 
τ#τ ην το ανϋρωπω είναι, οια τκτο ταυτ εχει' ου γαρ εν¬ 
δέχεται εΐναι αν ευ των μορίων τέτων. ει δε μη, οτι εγγύ¬ 
τατα τότκ, κα) η ολως οτι αδύνατον άλλως, ί καλώς γε 
τεουτΑ ο επεται. επει ο εςι τοιντον, την γενετιν ωόι 
ίο κα) τοιαϋτην οτυμβαίνειν άναγκαιον. &ο γίνεται πρώτον των 
μορίων το δε, εΐτα τοδε. κα) νότον δη τον τρόπον ομοίως επϊ 
πάντων των φϋνει (τυνιςαμένων. οι μεν όν αρχαίοι κα) πρώ¬ 
τοι φιλονοφηναντες περί φϋτεως περ) της υλικής αρχής 
κα) της τοιαϋτης αιτίας ετκόπουν, τις κα) ποια τις, κα) 
/ ^ 
15 πως εκ ταυτης γίνεται το ολον, και τίνος κινόντος, οΐον νεί- 
κ'ός η φιλίας η νό η τό αϋτομάτν, της δ’ ύποκειμένης ϋλης 
τοιάνδε τινά φϋτιν εχένης εξ ανάγκης, οΐον τό μεν πυρός 
θέρμην , της δε γης ψύχραν, κα) του μεν κουφήν, της δε 
βαρεΐαν. ϋτως γάρ κα) τον κότμον γεννώνιν. ομοίως δε κα) 
20 περ) την των Χ^ωων κα) των φυτών γένενιν λέγκνιν, οΐον οτι 
εν τω νωματι ρέοντος μεν τό ϋδατος κοιλίαν γενένθαι κα) 
παναν υποδοχήν της τε τροφής κα) τό περιττώματος, του 
<^έ πνεύματος διαπορευθέντος τός μυκτηρας άναρραγηναι. δ 
ο αηρ και το υοωρ υλη των νωματων εςιν' εκ των τ οιμ- 
25 των γάρ νωματων νυνιςανι την φϋνιν πάντες. ει δ’ εςιν δ 
άνθρωπος κα) τά ζωα φϋνει και τά μόρια αυτών, λεκτέον 
αν περ) ναρκος έίη κα) ός·« κα) αίματος κα) των ομοιομε¬ 
ρών απάντων, ομοίως δε και των ανομοιομερών, οΐον προν- 
ωπκ, χειρίς, π οδός, γ τε τούτον εκαςόν εςιν αυτών και 
30 κατά ποιαν δυναμιν. ό γάρ Ικανόν τό εκ τίνων εςίν, οίον 
πυρός η γης, ωνπερ καν ει περ) κλίνης ελέγομεν η τίνος 
αλλν των τοιέτων, επειρωμεθα μάλλον άν διορίΧειν το εΐ- 
