76 
— Γ — 
κεχωρισμένα άλληλων τω διαζωματι. τκτο £ε το διάζω¬ 
μά καλνσί τινες φρένας * ο διορίζει τον τε πλεύμονα και 
την καρδίαν. καλείται δε τκτο το' διάζωμα εν το7ς εναίμοις, 
ώσπερ κα\ έίρηται , φρενες. έχει δε πάντα τά έναιμα αύ- 
5 το , καβάπερ καρδίαν και ήπαρ. τέτχ αίτιϋν ότι τ« <2ϊο~ 
ρισμέ χάριν εςϊ τό τε περ\ την κοιλίαν τόπου και τό περί 
την καρδίαν , όπως ^ τ?ς αίσβητικης ψυχής άρχη άπαβης 
?! και μη ταχύ καταλαμβάνηται διά τν^ν από της τροφής 
γινομένην άναβυμίασιν και τό πληβος της επεισάκτχ βερμό- 
10 τητος. επ) γάρ τότο διέλαβεν η φύσις , οΐον παροικοδόμη- 
μα 7 τοιησασα και φραγμόν τάς φρένας , και διεΐλε τό τε 
τιμιωτερον και τό άτιμότερον, εν όσοις ενδέχεται διελειν τό 
άνω και κάτώ' τό μεν γάρ άνω ες\ν « ε^εκεν κα\ βέλτ /ον, 
τό δε κάτω τό τότχ ένεκεν και άναγκ,αίον , το της τροφής 
15 δεκτικόν.· εςι δε τό διάζωμα προς μεν τάς πλευράς σαρ- 
κωδέστερον και Ισχυρότερον , κατά μέσον δ' ύμενωδέστερον* 
ότω γάρ προς την ίσχύν κα\ την τάσιν χρησιμωτερον. διότι 
δε προς την βερμότητα την κάτωβεν οίον παραφυάδες εισί, 
σημεΐον εκ των συμβαινόντων' όταν γάρ διά την γειτνίασιν 
20 ελκύσωσιν υγρότητα βερμην και περιττωματικην , εύβυς επι - 
δηλως ταράττει την διάνοιαν κα\ την αίσβησιν , διό και κα- 
λόντάι φρενες ως μετέχ^σαί τι τό φρονέίν. αϊ δε μετέχει 
μεν όδέν, ε’γγυς δ’ όσαι των μετεχόντων επίδηλον ποιούσι 
την μεταβολήν της διανοίας. διό και λεπτοί κατά μέσον 
25 εισίν, ου μόνον εξ ανάγκης , οτι σαρκώδεις ούσας τά προς 
τάς πλευράς άναγκαιον εΐναι σαρκωδεστέρας, οίλλ’ Γν’ ότι 
όλιγίςης μετέχωσιν ικμάδας' σαρκώδεις γάρ αν όσοι καϊ 
εΐχον κα\ ειλκον μάλλον ικμάδα πολλοί/, ότι δε βερμαινό- 
μεναι ταχέως επίδηλον ποίόσι την αίσβησιν , σημαίνει και 
30 τό περ) τούς γέλωτος συμβαίνον, γαργαλίζόμενοί τε γάρ 
ταχύ γελωσι , διά το τ^ν κίνησιν άφικνέίσβαι ταχύ προς 
τον τόπον τότον. βερμαίνκσι δ ήρεμα , ποιέίν όμως επίδηλον 
