— Δ — 
87 
μόνον, άτοπόν τε τό μη πανταχρ νομί'όειν, οπχ αν τις ΐδ/ι 
φλέγμα, η τό ύποστημα της κοιλίας, περίττωμα, είναι , 
ομοίως δε δηλον οτι και χολήν, κα\ μη δίαφερεσθαι τοίς 
τοποις. 
Κ*} περ] μεν χολής, δια τίν αιτίαν τα μεν εχει τα 5 
3^’ ύκ εχει των ζωων, είρηται, περ) δε μεσεντερίχ και επι- 
πλόου λοιπόν είπείν * ταύτα γάρ εν τω τόπω τουτω καί 
μετά των μορίων ες) τότων. εςι δε τό μεν έπιπλο ον ύμην 
τοίς μεν ςεαρ εχχσι ςεατωδης, τοίς δε πιμελην πιμελω- 
δης' ποία δ’ ες)ν εκάτερα νότων, είρηται προτερον. ηρτηται ίο 
<£ε το επίπλοον ομοίως τοίς τε μονοκοιλίοις και τοίς πολυ- 
κοιλίοις από μέσης της κοιλίας κατα την ύπογεγραμμε- 
νην διον ραφήν, επεχει δε τό τε λοιπόν της κοιλίας και το 
των έντε'ρων πλήθος ομοίως τοίς εναίμοις, εν τε τοίς πέζοίς 
κα) τοίς ενυδροις Χγωοις. η μεν χν γενεσις εξ ανάγκης συ μ- 15 
βαίνει τοιαυτη τχ μορίχ τχτχ * ζηρν γάρ κα 1 ύγρ'ύ μίγμα¬ 
τος θερμαινόμενου τό έσχατον άε) δερματώδες γίνεται καί 
υμενώδες, ό δε τόπος ουτος τοιαυτης πληρης ες) τροφής, 
ετι ^ε διά πυκνότητα του ύμένος τό διηθόμενον της αιμα¬ 
τώδους τροφής άναγκαίον λιπαρόν είναι (τχτο γάρ λεπτό- 20 
τ&τον) κα) διά την θερμότητα την περ) τόν τόπον συμ- 
πεττ ό μεν ον άντ) π αρκάδες κα) αιματώδες συςάσεως ςεαρ 
γίνεσθαι κα) πιμελην. η μεν χν γενεσις τχ έπιπλό χ συμ¬ 
βαίνει κατά τόν λόγον τχτον, καταχρηται δ’ η φυσις αύ- 
τω προς την εύπεφίαν της τροφής, όπως- ραον πεττγ και 25 
θαττον τά 'ζ,ωα την τροφήν τό μεν γάρ θερμόν πεπτικόν, 
το όε πιον αερμον, το ό επίπλοον πιον. και όια τχτ απο 
μέσης ηρτηται της κοιλίας, οτι τό επ’ εκείνο μέρος συμ- 
πεττει τό παρακείμενον ήπαρ, κα) περ) μεν τχ έπιπλό ου 
είρηται, τό δε καλόμενον μεσεντεριον εςι μεν ύμην, δια- 30 
τείνει δε συνεχες από της των εντε'ρων παρατάσεως εις την 
φλέβα την μεγάλην κα) την αορτήν, πλήρες ον φλεβών 
