88 
— Λ — 
πολλών κα) πυκνών, αι τείνκσιν από των εντερων εις τε την 
μεγάλην φλέβα και την αορτήν, την μεν «ν γενεσιν εξ α¬ 
νάγκης ούσαν εύ ρητό μεν ομοίως τοΐς άλλοις μορίοις' διά 
τίνα δ' αιτίαν υπάρχει τοΐς εναίμοις, φανερόν εςιν επισκο- 
5 πΖσιν. επε) γάρ άναγκαΐον τα ζωα τροφήν λαμβάνειν Θυ- 
ραΘεν, κα) πάλιν εκ ταυτής γίνεσΘαι την εσχάτην τροφήν, 
εξ ης η δη διαδίδοται εις τα μόρια (τΖτο <$ε τοΐς μεν άναί - 
μοις ανώνυμον, τοΐς δ' εναίμοις αΐμα καλείται), δεΐ τι εΐ- 
ναι δΐ Ζ εις τάς φλέβας εκ της κοιλίας οΐον διά ριζών πο- 
10 ρευσεται η τροφή. τα μεν Ζν φυτά τάς ρίζας εχει εις την 
γην (εκεΐΘεν γάρ λαμβάνει την τροφήν), τοΐς δε ζωοις η 
κοιλία κα) η των εντερων δυγαμις γη εςιν, εξ ης δεΐ λαμ- 
βάνειν την τροφήν' διόπερ η τΖ μεσεντερίν φυσις εςιν, οΐον 
ρίζας εχχσα τ ας οι αυτής φλερας. κ μεν *ν ενεκα το με- 
15 σεντερόν εςιν, είρηταΓ τίνα δε τρόπον λαμβάνει την τροφήν, 
και πως εισέρχεται διά των φλεβών από της είσιόσης τρο¬ 
φής εις τά μόρια ταυτα τό διαδιδόμενον εις τάς φλέβας, 
εν τοΐς περ) την γενεσιν των ζάων λεχΘησεται κα) την 
τροφήν. 
20 Τλ μεν ουν εναιμα των ζωων πως εχει μέχρι των 
διωρισμενών μορίων, κα) διά τίνας αιτίας, είρηται' περ) δε 
των εις την γενεσιν συντελόντων, οις δοκεΐ διαφερειν τό Θήλυ 
του άρρενος, εχόμενον μεν εςι κα) λοιπόν των ειρη μενών* 
άλλ' επειδή περ) γενεσεως λεκτεον, άρμόττον εςι κα) περ) 
25 τότων εν τΖι περ) εκείνων Θεωρία διελΘεΐν. τά δε καλούμενα 5 
μαλάκια και μαλακόςρακα πολλην εχει προς ταυτα δια¬ 
φοράν εύΘύς γάρ την των σπλάγχνων άπαταν ουκ εχει 
φυσιν. ομοίως ο κσε των άλλων αναιμων κοεν. εςι όε όυο 
γένη λοιπά των άναίμων, τά τε όςρακόδερμα κα) τό των 
30 εντόμων γένος, εξ Ζ γάρ συνεςηκεν η των σπλάγχνων φυσις, 
Ζδεν τΖτων εχει αΐμα διά τό της Ζσίας αυτών είναι τι τοι- 
Ζτον πάΘος αυτής * ότι γάρ εςι τά μεν εναιμα τά δ' αναι- 
