90 
— Δ 
θίνι δυο μεν ομοίως αι κοιλιωδεις ειν)ν ύιτοδοχαί, ηττον δε 
προλοβωδης η ετερα , και τοΐς νχημανιν εκείνων διαφερχνι 
διά το κα) το νωμα 7 των εκ μαλακωτερας νυνεςάναι ναρ- 
κός. τ αυτα δ' εχει τ λ μόρια, τχτον τον τρόπον διά την αυ- 
5 την αιτίαν ωνπερ καίι οι όρνιθες" χδε γάρ 7*7ων χδεν ενδέ¬ 
χεται λεαίνειν την τ ροφην, διόπερ ο πρόλοβος εςι προ τ ης 
κοιλίας, προς βοήθειαν σε και νωτηρίαν εχει τούτα τ όν 
καλό μεν ον θολόν, εν χιτωνι ύ μενωδει προνπεφυκότα, τ όν 
έξοδον εχοντι και το πέρας ψτερ αφιόνι το περίττωμα της 
ίΟ κοιλίας κατά τον καλούμενον αυλόν * ούτος ες)ν εν τ ο?ς 
ύπ7ΐοις. εχει μεν ουν πάντα τα μαλάκια τ χτο το μόριον 
ίδιονι μάλιςα δ' η νήπια κα) πλείςον’ όταν γάρ φοβη- 
θωνι κα\ δεινώνιν, οιον φράγμα προ τχ νάματος ποιχνται 
την τχ ύγρχ μελανιάν και θόλωνιν. αι μεν χν τ ευθίδες κα\ 
15 πολύποδες εχχνιν άνωθεν τον θολόν επ) τη μυτιδι μάλλον, 
τ] δε νήπια προς τγ κοιλία κάτω" πλείω γάρ εχει διά το 
χρηνθαι μάλλον, τχτο δ’ αύτγ νυμβαίνει διά το πρόνγειον 
μεν είναι τον βίον αυτής, μη εχειν δ' άλλην βοήθειαν, ων- 
περ ό πολυπους τάς πλεκτάνας εχει χρηνίμους και την τχ 
20 χρώματος μεταβολήν, 5} νυμβαίνει αυτω, ωνπερ κα) η τχ 
θολχ πρόενις, διά δειλίαν. $ δε τευθις πελάγιόν εςι τχτων 
μόνον, πλείω μεν ουν εχει η νηπία παρά τούτο τον θολόν, 
κάτωθεν δ\ διά το πλείω * ράδιον γάρ προΐενθαι και πόρ- 
ρωθεν άπό του πλείονος. γίνεται δ' ο θολός, καθάπερ τ οϊς 
25 όρνινιν ύπόςημα το λευκόν επ) του περιττώματος γεώδες, 
ουτω και τουτοις ο ΰολος οια το μηοε ταυτ εχειν κυςιν 
αποκρίνεται γάρ το γεώδεςατον εις αυτόν, κα) τη, νηπία 
πλείςον διά τό πλεΐςον εχειν γεώδες, νημεΐον δε το νηπιον 
τοίχτον ον* τ χτο γάρ ό μεν πολυπχς χκ εχει, αι δε τευ- 
30 θίδες χονδρωδες κα) λεπτόν, δι ’ ην δ' αιτίαν τά μεν ουκ 
εχει τά δ' εχει, κα) ποιόν τι τχτων εχει εκατερον, εϊρηται. 
άναίμων δ' ον των κα) διά τούτο κατζ'φυγμόνων κα) φοβη- 
