92 
— Δ — 
τοίουτον γόνος, τ τρός βοήθειαν, γ, γάρ μνί προβόβλνιται τό 
οςρακον, ράδιον ταυτγ βλάπτετθαι υπό των θύραθεν προτ- 
πιπτόντων. τα μεν κν μονόθυρα διά το προτπεφυκόναι τά¬ 
ζεται τω πρανές εχειν το οςρακον, και γίνεται άλλοτρίω 
5 φράγματι τρόπον τινα Ψίθυρον, οΐον αι καλόμεναι λεπάδες' 
τα οε όιΰυρα, οίον κτενεί κα* μ,υεί, τα; τυναγειν, τα όε 
ςρομβωδνι τότω τω επικαλυμματι, ωτπερ δίθυρα γινόμενα 
εκ μονόθυρων, ο δ’ εχίνος μάλιςα πάντων άλεωράν όχει” 
κύκλω γάρ το οςρακον τυνηρεφες κα) κεχαρακωμόνον τάις 
10 άκάνθαις. ίδιον δ' εχει των όςρακοδόρμων τούτο, καθάπερ 
είρηται πρότερον. των δε μαλακοςράκων και των οςρακο¬ 
δερμων τυνόττν\κεν ν\ φυτις τοΐς μαλακίοις άντικειμόνως' 
'ν \ \ V/ \ ~ ^ -ν ν 5 / > \ 5Λ \ 
τοις μεν γαρ εζω το ταρκωοες, τοις ο εντός , εκτο$ σε το 
γεωοες. ο ο εχινος ουόεν εχει ταρκωοες. παντα μεν ουν 
15 εχει, καθάπερ είργςαι , καί τάλλα τά όςρακόδερμα ςόμα 
τε κα) τό γλωττοειδες κα) κοιλίαν κα) του περιττώματος 
τψ έξοδον, διαφέρει δε τγ θότει και τοΐς μεγόθετιν. ον $ε 
τρόπον εχει τότων εκαςον, εκ τε των ιςοριων των περ) τά 
ζωα θεωρείτθω κα) εκ των ανατομών * τα μεν γάρ τω λό- 
20 γω τά δε προς τψ οφιν αυτών ταφψίζειν δεΐ μάλλον . 
ιόιως ο εχουτι των οςρακοοερμων οι τ εχινοι και το των 
καλούμενων τηθυων γένος, εχουτι δ' οι εχινοι οδόντας μεν 
πόντε κα) μεταξύ τό ταρκωδες, οπερ επ) πάντων ες) των 
είρημενων, εχόμενον δε τότου ςόμαχον, από δε τότου την 
25 κοιλίαν εις πολλά διγρημόνψ, ωτπερανε) πολλάς τκ ζώου 
κοιλίας έχοντας, κεχωριτμόναι μεν γάρ ειτι και πλήρεις 
περιττώματος, ες ενός δ’ ν\ρτψται τκ ςομάχου κα) τελευ- 
τωτι προς μίαν έξοδον τψ τκ περιττώματος, παρά δε τψ 
κοιλίαν ταρκωδες μεν νδεν εχουτιν, ωτπερ είρνιται, τά δε 
30 καλόμενα ωά πλείω τον αριθμόν εν ύμόνι χωρίς εκαςον , 
και κύκλω από τκ ςόματος μελαν αττα διετπαρμόνα χυ- 
δψ, ανώνυμα, ον των δε πλειόνων γενών (« γάρ εν είδος των 
