— Δ — 
93 
εχίνων πάντων εςι) πά\τες μεν εχουσι ταυτα τά μόρια, 
άλΐί ούκ εδώδιμα πάντ&ς τά καλούμενα ωά, και μικρά 
πάμηταν εζω των επιπολάΐςόντων. όλως <^ε τούτο κα) περ) 
ταλλ& συμβεβηκε τα όςρακίδερμα' κα\ γάρ αι νάρκες 
ύχ ομοίως εδώδιμοι πάντων, και το περίττωμα, η καλού- 5 
μ,ενη μηκών, εν ίων μεν εδώδιμος ενίων δ' ύκ εδώδιμος, εςι 
δε τοΐς ςρομβωδεσιν εν τη ελίκη τούτο, τοΐς δε μονούυροις 
εν τω πυθμενι, οΐον ταΐς λεπάσι, τοΐς δε διύυροις προς τη 
η το ο ωον καλγμενον εν τοις όεζιοις, εν όε τοις επι 
πάτερα η έξοδος του περιττώματος τοΐς διύυροις. καλείται 10 
ωόν «κ ορύως υπό των καλόντων’ τντο γάρ εςιν οίον τοΐς 
εναίμοις, όταν εύύηνωσιν, η πιότης. διό κα) γίνεται κατά 
τότκς τός καιρός τ« ενιαυτέ εν οΐς εύύηνόσιν, εν τε τω εαρι 
και μετοπωρω' εν γάρ τω ψύχει κα) ταΐς άλεαις πονόσι 
πάντα τα οςρακοδερμα, κα) φερειν ου δυνανται τάς ύπερ- 15 
βολάς. σημεΐον δε το συμβαΐνον επ) των εχίνων” εύύυς τε 
γάρ γινόμενοι εχκσι κα) εν ταΐς πασσεληνοις μάλλον, ό διά 
το νεμεσύαι καύάπερ τινες οίονται μάλλον, αλλά διά το 
άλεεινοτερας εΐναι τάς νύκτας διά το φως της σελη'νης. 
δυσριγα γάρ οντα διά το άναιμα εΐναι δεονται άλεας. διο 20 
και εν τω ύερει μάλλον πανταχό εύύηνόσιν, πλην οί εν τω 
Πυρραίω εύρίπω' εκείνοι δ ούχ ηττον του χειμώνας, αίτιον 
δε το νομής εύπορεΐν τότε μάλλον, άπολειπόντων των ιχθύων 
τός τόπνς κατά τ αυτήν την ώραν. εχνσΊ δ' οι εχΐνοι πάντες 
ίσα τε τω άριύμω τά ωά κα) περιττά * πεντε γάρ εχκσιν, 25 
τοτκτους· δε κα) τός οδόντας κα) τάς κοιλίας, αίτιον δ' ότι 
το ωόν εςι, καύάπερ είρηται πρότερον, ούκ ωον αλλά του 
ζώου ευτροφία, γίνεται δε τούτο επ) ύάτερα μόνον εν τοΐς 
όςρεοις, το καλουμενον ωόν. ταύτό δε τούτο εςι κα) το εν 
τοΐς εχίνοις. επει τοίνυν ες) σφαιροειδής ό εχΐνος, κα) ούχ 30 
ώσπερ επ) των άλλων όςρεων τκ σώματος κύκλος εις, ό δ' 
εχΐνος ό τη μεν τούτος τη δ' ί, αλλά πάντη όμοιος ( σφαι- 
