~ Λ — 
95 
τκτ* το ε%ε*ν τκς τούτες ωε/ Τί εχΐ των ωκ&ν0ων ώ? κίνν- 
μενχς πυκνά,* χρωνται γάρ ποσϊ ταΐς άκάνΰαις. τά <^ε τ η- 
Ουα μικρόν των φυτών διαφε'ρει την φυσιν, όμως δε ζωτ ι- 
κωτερα των σπόγγων* ότοι γ&ο πάμπαν εχκσι φυτό δυνα- 
μιν. η γάρ φυσις μ.εταβαίνει συνεχώς από των άψυχων 5 
ε<£· τα ζω& σ*& των ζωντων ^εν ουκ ον7ων σε ςωων , ο·στω£ 
ως·ε δοκεΐν πάμπαν μικρόν διαφερειν βατερου Θάτερον τω 
σύνεγγυς άλληλοις. ό ^αεν κν σπόγγος, ώσπερ είρηται, κοα 
τω ζην προσπεφυκως μόνον, άπολυβε)ς δε μη ζην, ομοίως 
εχει τ οΐς φυτοΐς παντελώς* τά δ\ καλού μένα όλοβ ουρία ίο 
κοΟί ο/ πνεύμονες, ετ^ <5ε κα* ετερα τοιαυτ εν τν\ βαλάττνι 
μ,ικρόν διαφε'ρει τίτων τω'άπολελυσβαι* αίσβησιν μεν γάρ 
κόεμιαν εχει, ζη σε. ώσπερ οντα φυτά απολελυμενα. εςι 
$ε και εν τ οΐς επιγείοις φυτοΐς ενια τοιαυτα, ά και ζη καί 
γίνεται τά μεν εν ετεροις φυτοΐς, τά δε και απολελυμενα, 
όίον και το εκ τό ΐίαρνασσό καλό μεν ον υπό τ ινων επίπε- 
τρον* τ «το γάρ ζη πολυν χρόνον κρεμάμενον άνω επ) των 
παττάλων, εςι δ’ οτε και τά τηΐ 9υα, και εί τι τούτον έτε¬ 
ρον γένος τω μεν προσπεφυκός ζην μόνον φυτω παραπλη- 
σιον, τω δ' εχειν τι σαρκώδες δόζειεν αν εχέιν τιν’ αίσβη- 20 
(Γίν ’ άδηλον σε τκτο ποτερως υετεον. εχει σε τ «το το ζωον 
$υο πόρους και μίαν 'διαίρεσιν, η τε ^ε^ετΛί την υγρότητα 
την εί? τροφήν, κα 1 ^ πάλιν διαπεμπει /την υπολειπομενην 
ικμάδα* περίττωμα γάρ όδεν εςι δηλον εχον, ώσπερ τάλ- 
λα τά οστρακόδερμα, διό μάλιστα και τοΐ/το, καν εί τι 25 
άλλο τούτον των ζωων, φυτικόν δίκαιον καλεΐν* όδε γαο 
των φυτών κσεν ε^εί περίττωμα, όια μεσκ σε λεπτόν οια- 
Χώμα, εν ω τό κύριον υπάρχειν εύλογον της ζωής, άς δε 
καλόσιν οι μεν κνίδας οι δ' άκαληφας, εςι μεν όκ οςρα - 
κόδερμα, άλ'λί εξω πίπτει των διηθημένων γενών, επαμφο- 30 
τερίζει δε νότο και φυ τω κα\ ζωω την φυσιν. τω μεν γάρ 
άπολυεσβαι και προσπίπτειν προς τη'ν τροφήν ενιας αυτών 
Λ 
