96 
Δ — 
ζωικόν εςι, και τω αίσθάνεσΰαι των προσπιπτόντων' ετι £ε 
τν\ τε σώματος τραχυτητι χρηται προς την σωτηρίαν* τω 
δ’ άτελες εΐναι και προσφυεσθαι ταχέως ταΐς πετραις τω 
γίνει των φυτών παραπλησιον, και τω περίττωμα μηδέν 
5 εχειν φανερόν, ςόμα δ’ εχειν. ομοιον δε τετω και το των 
άντερων εστι γένος * καί γάρ τούτο προσπΐπτον εκχυμί'ζει 
πολλά των όστρεων, τοΐς τ’ άπολελυμενοις των είρημενων 
ζωων, οΐον τόίς τε μαλακιοις και τ οΐς μαλακοστράκοις. 
ο δ’ αυτός λόγος και περί των οστρακόδερμων. τα μεν ουν 
10 μόρια τά περ\ την τροφήν, απερ άναγκαϊον πασιν ύπάρ- 
χειν, εχει τον προειρημενον τρόπον, δεΐ δε δηλονότι και 
των τ οΐς εναίμοις υπαρχόντων κατά τό κύριον των αισθή¬ 
σεων εχειν άνάλογόν τι μόριον * τ«τ ο γάρ δεΐ πασιν ύπάρ- 
χειν τ οΐς Χάοις. εςι νότο τ δίς μεν μαλακιοις εν ύμενι 
15 κείμενον υγρόν, δι επερ ο ςόμαχος τεταται προς την κοι¬ 
λίαν, προσπεφυκε <£ε προς τά πρανή μάλλον, και καλεί¬ 
ται μυτις υπό τινων. τούτον δ’ ετερον και τ οΐς μαλακό- 
ςράκοις εςι, και καλείται κάκείνο μυτις. εςι δ’ υγρόν και 
σωματώδες άμα νέτο το μόριον, τείνει δε δι αύτε, κα$ά- 
20 περ είρηται, διά μεσε μεν ό ςόμαχος * ει γάρ ην μεταζυ 
τότε κα\ τε πρανές, εκ αν ηδυνατο λαμβάνειν ομοίως διά¬ 
στασήν είσιεσης της τροφής διά την τε νώτου σκληρότητα, 
επ) δε της μυτιδος τό εντερον εζωθεν, και ο θολός πρός τω 
εντερω, όπως ότι πλεΐςον απόχη της είσοδε και το δυσχε- 
25 ρες αποΰεν γ τε βελτίονος και της αρχής, οτι δ’ εςι τό 
άνάλογον τγ καρδία τετο τό μόριον, δηλοϊ ό τόπος (οντος 
γάρ εστιν ό αυτός) και η γλυκύ της της ύγρότητος ως 
εσα πεπεμμενη και αιματώδης, εν δε τ οΐς όςρακοδερμοις 
εχει μεν τον αυτόν τρόπον το κύριον της αισθησεως, ηττον 
30 επίδηλον. πλην δεΐ Χςητείν αεί περ\ μεσότητα τ αυτήν την 
αρχήν, οσα μεν μόνιμα, τε δεχόμενου μορίου την τροφήν, 
και δι’ κ ποιείται την άπόκρισιν ί την σπερματικήν $ την 
I 
