100 
— Δ 
καί σπαςικόν της τροφής, οττ« γάρ ενδέχεται χρησθαι δυ- 
<ην επ) δυ’ έργα καί μη εμποδίΖειν προς έτερον , £<^εν η 
φυσις έίωθε ποιέιν ώσπερ η χαλκευτική προς ευτέλειαν 
όβελισκολυχνιον' αλλ’ οτγκ /λτ} ενδέχεται, καταχρηται τω 
5 αύτω επϊ πλείω έργα, τές δε πόδας τές προσθίους μείΧγους 
ένια τέτων έχει , όπως επειδή δια το σκληρόφθαλμα είναι 
έκ ακριβή την οψιν έχκσι, τα προσπίπτοντα τοις προσθίοις 
άποκαθαίρωσι σκέλεσιν * οπερ και φαίνονται ποίέσαι αί τε 
μυΐαι καί τα μελιττωδη των Χ^ωων’ αέι γάρ χαρακίΖρυσι 
10 τόις προσθίοις σκέλεσιν. τα δ' οπίσθια μείΖω των μέσων 
διά τε την βάδισιν και προς τό αίρεσθαι ραον από της γης 
άναπετόμενα. όσα δε πηδητικά αυτών , έτι μάλλον τ «το 
φανερόν , οΐον αί τ ακρίδες και το των 'φυλλων γένος * όταν 
γάρ κάμ’φαντ εκτείνγ πάλιν , άναγκαιον από της γης ηρ- 
15 θαι. «κ έμπροσθεν δ’ αλλ’ όπισθεν μόνον έχουσι τα πήδα - 
λιωδη αί ακρίδες * την γάρ καμπήν άναγκαιον έίσω κεκλά- 
σθαι , των προσθίων κωλων έδέν εςι τ οίκτον, ε^άποδα 
τα τοιαυτα πάντ εςι τυν τοΐς άλτικοΐς μορίοις. 
Ύων δ' οστρακοδέρμων ούκ έστι τό σώμα πολυμερές. 7 
20 τ «του αίτίον τό μόνιμον αυτών είναι την φυσιν' πολυμε- 
ρέςερα γάρ άναγκαιον είναι των 'ζωων τα κινητικά διά τό 
εΐναι αυτών πράέεις’ οργάνων γάρ δέΐται πλειόνων τα πλει- 
όνων μετέχοντα κινήσεων, τέτων δε τα μεν άκίνητα πάμ- 
παν εστί, τα <$ε μικρας μετέχει κινησεως’ αλλ’ η φυσις 
25 προς σωτηρίαν αυτοΐς την των οςράκων σκληρότητα περιέ- 
θηκεν. εςι δε τα μεν μονόθυρα τα ^ε δίθυρα αυτών , τα <5ε 
στρομβωδη, καθάπερ εϊρηται πρέτερον" και τέτων τα μεν 
ελίκην έχοντα , οίον κηρυκες , τα ^ε σφαιροειδή μόνον , κα¬ 
θάπερ το των εχίνων γένος. κα\ των διθυ'ρων τα μέν εςιν 
30 άναπτυκτά, οίον κτένες και μυες (επ\ θάτερα γάρ συγκέ- 
κλεισται , ώστε άνοίγεσθαι επ\ θάτερα καί συγκλείεσθαι), 
τα ^ επ’ άμφω συμπέφυκεν , οίον τό των σωλήνων γένος. 
