102 
Δ — 
τας εχοντες τός πόδας. αι 8ε καρίδες των μεν καρκινοειδών 
διαφε'ργσι τω εχειν κέρκον, των δε καραβοειδων διά το μη 
εχειν χηλάς’ ας γκ εχουσι διά το πλείους εχειν πόδας, 
ενταύθα γαρ η εκεΐθεν άνηλωται αυ^ησις. πλείγς δ' εχουσι 
5 πόδας, οτι νευςικωτερά εςιν η πορευτικωτερα. τα δ' εν τοίς 
ύπτίοις μόρια και περ) την κεφαλήν τα μεν εις το δε'ζα- 
(τθαι το ύδωρ κα) άφεΐναι εχγσι βραγχοειδη' πλακωδεςε- 
ρα δε τα κάτω αΐ θηλειαι των αρρενων καράβων εχουσι, 
και τα εν τω επιπτυγματι δασυτερα αι θηλειαι καρκίνοι 
10 των αρρενων, δια το εκτείνειν τα ωα προς αυτά, αλλά μη ^ 
άποθεν, ώσπερ οι Ιχθύες κα) τάλλα τά τίκτοντα' εΰρυχω- 
ρεςερα ηάρ οντα κα) μείΖω χωράν εχει τοΐς ωοΐς μάλλον. 
οι μεν γν κάραβοι κα) οι καρκίνοι πάντες την δεξιάν εχγσι 
χηλην μείζω κα) Ισχυροτεραν’ τοΐς γάρ δεξιοΐς πάντα πε- 
15 φυκε τά Ζάρα άραν μάλλον, η δε φυσις άιτοδίδωσιν άει 
τοΐς χρησθαι δυναμενοις έκαστον η μόνως η μάλλον, οιον 
χαυλιόδοντας και οδόντας κα) κέρατα κα) πλήκτρα και 
πάντα τά τοιαυτα μόρια, οσα προς βοήθειαν και αλκήν 
εισιν. οι δ' αστακό) μόνοι, όποτεραν άν τυχωσιν, εχουσι 
20 μείΖω των χηλών, κα) αι θηλειαι κα) οι άρρενες. αίτιον δε 
Τό μεν εχειν χηλάς οτι εν τω γενει εισ) τω εχοντι χη- 
λάς' Τότο δ’άτάκτως εχγσιν, ότι πεπηρωνται κα) γ χρων- 
ται εφ’ ο πεφυκασιν, αλλά πορείας χάριν. καθ’ έκαστον 
δε των μορίων, τις η θεσις αυτών κα) τίνες διάφορά) προς 
25 άλληλα, των τ άλλων κα) τίνι διαφε'ρει τά άρρενα των 
θηλειων, εκ τε των ανατομών θεωρείσθω κα) εκ των ιςοριων 
των περί τά Ζάα. 
Ύων δε μαλακίων περ) μεν των εντός είρηται πρότερον, 9 
ώσπερ και περί των άλλων ζωων έκτος ο εχει το τε τ» 
30 σώματος κύτος, άδιόριστον ον, κα) τγτου πόδας έμπροσθεν 
περ) την κεφαλη'ν, εντός μεν των όφθαϊ^μων, περ) <^ε το 
ςόμα κα) τγς οδόντας. τά μεν γν άλλα 'ζωα τά εχοντα 
