106 
— Δ — 
χόνα ουν τά μεν ζωοτόκα πάντ' εχει, των δ* ωοτόκων τά 
μεν εχει τά «κ εχει* ίσα μεν γάρ πνεύμονα εχει, και 
αυχένα εχει, τα δε μη άναπνεοντα Θύραθεν «κ εχει τετο 
το μοριον. εςι δ' η μεν κεφαλή μάλιςα του εγκεφάλου 
5 χάριν’ ανάγκη γάρ τ«το το μοριον εχειν τοΐς εναίμοις, και 
εν αντικείμενού τόπω της καρδίας, δια τάς ειρημενας πρό- 
τερον αιτίας, επίθετο δ' η φυσις εν αυτή και των αισθήσεων 
ενίας δια το σύμμετρον εΐναι την του αίματος κρασιν και 
επιτηδείαν προς τε την του εγκεφάλου άλεαν κα\ προς την 
10 των αισθήσεων ησυχίαν και ακρίβειαν, ετι δε τρίτον μοριον 
ύπεθηκε το την της τροφής είσοδον δημιεργεν' ενταύθα γαρ 
ύπεκειτο συμμετρως μαλιςα. «τε γαρ άνωθεν κεΐσθαι της 
καρδίας καί της αρχής ενεδεχετο την κοιλίαν , «τε κάτωθεν 
κσης ον τροπον εχει νυν, εκόεχετο την εισοόον ετι κάτω ει- 
15 ναι της καρδίας' πολύ γάρ το μήκος ην τ« σώματος, καί 
πορρω λίαν της κινόσης αρχής και πεττόσης. η μεν νν κε¬ 
φαλή τούτων χάριν εςίν, ο δ* αύχην της αρτηρίας χαριν’ 
πρόβλημα γάρ εςι, και σώζει τ αυτήν και τον οισοφάγον 
κύκλω περιεχων. τ οΐς μεν ουν άλλοις εστί καμπτός κα\ 
20 σφόνδυλος εχων, οί δε λύκοι καί λεοντες μονόςχν τον αυ¬ 
χένα εχουσιν’ εβλεφε γάρ η φυσις όπως προς την ισχυν 
χρήσιμον αυτόν εχωσι μάλλον η προς τάς άλλας ■ βοή¬ 
θειας. εχόμενα δε τ« αύχενος κα\ της κεφαλής τά τε πρό¬ 
σθια κωλα τοΐς ζωοις εςι και θωραζ. 6 μίεν ουν άνθρωπος 
25 άντι σκελών καί π οδών των προσθίων βραχίονας και τάς 
καλκμενας εχει χεΐρας. ορθόν μεν γάρ εςι μόνον των ζωων 
διά το την φυσιν Λυτ« κΛί την ύσίαν εΐναι θείαν’ εργον δε 
του θειοτάτου το νοεΐν και φρονεΐν’ τ«το δ' « ράδιον 7Γθλλ« 
του άνωθεν επικείμενου σωματος’ το γάρ βάρος δυσκίνητσν 
30 ποιεί την διάνοιαν και την κοινήν άίσθησιν. διό πλείονος γι- 
νομενκ τ « βάρχς κΛί τ« σωματώδες ανάγκη ρεπειν τά σώ¬ 
ματα πρός την γην, ωςε προς την ασφάλειαν άντι βρα- 
/ 
