— Δ —~ 
109 
ραν κκ ες-*ν, άλλ’ άναγκα?ον ωτπερ νποδεδεμενον αεί κα- 
0ευ$είν καί πάντα, πράττειν , καί τ^ν περί το τωμα άλεω- 
ραν μηδέποτε καταθετύαι, μηδε μεταβάλλετύαι ο δη ετυγ- 
χανεν οπλον εχων. τω δε άνθρωπω τάς τε βοήθειας πολ- 
λάς εχειν, και ταυτας αεί εζεςι μεταβάλλειν, ετι δ’ οπλον 5 
οΐον άν βχληται καί οπού αν βκληται εχειν. η γάρ χειρ 
καί ονυζ καί χηλη καί κεράς γ ίνεται καί δδρυ καί ξ/φοί 
καί άλλο όποίονουν οπλον καί οργανον' πάντα, γ α^ο ες·αί 
ταυτα &α το πάντα, δυνατθαι λαμβάνειν καί εχείν. ταυτ >7 
<^έ τυμμεμηχανητθαι καί το εΓ$δ£ καί τ^ φυτει της χει- 10 
ρος. διαιρέτη γάρ καί πολυτχιδης * ενί γα/ο εν τα; διαιρέ¬ 
την εΤναι % και <τυν0ετ)}ν εΓναί, εν τουτω δ' εκείνο ούκ εςιν. 
καί χρητθαι εν) καί <$υο?ν καί πολλαχως εττιν. καί αί 
καμπαι των δακτύλων καλώς εχχπ προς τάς λήψεις καί 
πιετεις. καί εκ πλαγίχ εις , καί «το? βραχύς κάι παχύς 15 
αλλ’ » μακρδς’ ωτπερ γάρ ει μη ην χειρ ολως, %κ άν ην 
ληψις, ντως καν ει μη εκ πλαγίν »τ ος ην. χτος γάρ κά¬ 
τωθεν άνω πιεζει , οπερ οι ετεροι άνωθεν κάτω * δεΐ δε τκτο 
σνμβαινειν, εί μελλει ίτχυρως ωτπερ τυναμμα ιτχυρον 
σννδεΐν, Γνα ί(ταζ>? εΐί α)ν 7τολλο?£. καί βρα,χυς διά τε την 20 
ί(Γ%υν καί &ότί ού^εν οψελος ει μάκρος. καί ο ετχατος 
$ε μικρός ορθως , καί ο ^είτοί μα,κρος , ωτπερ κωπη μετον 
νεως' μάλιςα γάρ το λαμβανομενον ανάγκη περιλαμβά¬ 
νεσαι κυκ,λω κατά το μετ ον προς τάς εργατιάς. και διά 
τκτο καλείται μεγας μικρός ων, οτι άχρηςοι ως είπειν οι 25 
άλλοι άνευ τκτκ. εύ <^ε καί το τα;ν ονυχών μεμηχάνηται' 
τα μεν γάρ άλλα ζωα ε%εί καί προς χρητιν αύτχς, τοΐς 
δ* άνθρωποις επ καλυπτήρια' τκεπατμα γάρ των ακρωτή¬ 
ριων ειτιν. αι δε καμπαι των βραχιόνων εχουτι προς τε 
την της τροφής προταγωγην καί προς τάς άλλας χρη- 30 
τεις εναντίώς τοΐς τετράποτιν. εκεινοις μεν γάρ άναγκαιον 
ειτω κάμπτειν τα εμπρότθια κωλα * χρωνται γάρ ποτά. 
