— Δ — 
115 
7 ψ πληγην ’ τλ δε τοιαυτα τοΐς όπισθεν χρηται κωλοις, 
λακτίζοντα το λυπ'έν. τλ £ε δίχηλα έχει άςράγαλον (κω¬ 
φότερα γάρ τα όπισθεν), και δια το εχειν άςράγαλον και 
η μωνυχα εςιν, ως το εκλειπον οςωοες εκ τη 7τοοο? εν τ >7 
κάμψει μεν ον. τα δε πολυδάκτυλα ωκ εχει άςράγαλον* 5 
ού γάρ αν ην πολυδάκτυλα, ΛλλΛ τοτουτον έσχίζετο το 
πλάτος οσον έπέχει ο αστράγαλος. διό και των εχόντων 
αυτόν τα πλείω διχηλά. ό δ’άνθρωπος πόδας μεγίςνς εχει 
των ζωων ως κατά μέγεθος, εύλόγως* μόνον γάρ έςηκεν 
ορθόν, ωςε τως μέλλοντας δυ’όντας έζειν παν το τη <Γύ*ί— 10 
ματος βάρος δει μήκος εχειν και πλάτος, και το των δα¬ 
κτύλων δη μέγεθος εναντίως έχει επί τε των ποδων και των 
χειρων κατά λογον* των μεν γάρ το λαμβάνειν έργον και 
πιέζειν, ωςε δει μάκρους εχειν (τω γάρ καμπτομένω μέ- 
ρει περιλαμβάνει η χειρ), των <$ε το βεβηκέναι ασφαλώς, 15 
ωςε τητο δεΐ το μόριον είναι νομίζειν το άσχιςον τη π οδός 
των δακτύλων, εσχίσθαι <^ε βέλτιον ■>} ασχιστον είναι το 
έσχατον * απαν γάρ αν συμπαθές ην ενός μορίου πονησαν- 
τος, εσχισμένων δ’ εις δακτυλως τητ’ η συμβαίνει ομοίως, 
έτι δε και βραχείς οντες ηττον συμβλάπτοιντο * διό πολύ- 20 
σχιδεΐς οι πόδες των ανθρώπων, η μακροδάκτυλοι δ’ εΐσίν. 
το όε των ονυχών γένος όια την αυτήν αιτίαν και επι των 
χειρων έχωσιν' δεΐ γάρ σκέπεσθαι τά ακρωτήρια μάλιστα 
διά την ασθένειαν. 
Περί μεν ων των εναίμων ζωων και ζωοτόκων και πε- 25 
Ιΐζων είρηται σχεδόν περ) πάντων των δ’ εναίμων ζωων ωο- 
τόκων <$ε τλ μέν εςι τετράποδα τά δ’ άποδα. τοίέτον δ’ 
εν μόνον γένος ες\ν άπκν, το των οφεων* η δ’ αίτια της 
άποδίας αυτών είρηται εν τοΐς περ\ της πορείας των ζωων 
διωρισμένοις. τά δ’ άλλα παραπλησίαν έχει την μορφήν 30 
τοΐς τετράποσι κα\ ζωοτόκοις. έχει δε τά ζωα , τούτα κε¬ 
φαλήν μεν και τά εν αύτφ μόρια διά τάς αύτάς αιτίας 
[ 8 *] 
