116 
Λ — 
τοΐς άλλοις τοΐς εναίμοις Χωοις, και γλωτταν εν τω ςό - 
μάτι πλην τ» ποταμιά κροκόδειλέ* χτος δ’ £κ οίν δόζειεν 
εχειν, αλλά την χωράν μόνον. αίτιον δ’ οτι τρίτον μεν τι - 
να αμα χερσαίος κα) ένυδρος εςιν' δια μεν *ν το χερσαίος 
5 εΐναι εχει χωράν γλωττης, δια δε το ένυδρος άγλωττος. οι 
γάρ ιχθύες, καθάπερ είρηται πρότερον, οι μεν « δοκουσιν 
εχειν, &ν μη σφοδρά ανακλάν; τις, οι δ’ άδιάρθρωτον εχν- 
σιν. αίτιον δ* οτι ολίγη ην χρεία τότοις της γλωττης δια 
το μη ενδεχεσθαι μασασθαι μηδε προγευεσθαι, &λλ’ εν 
10 τγ καταπόσει γίνεσθαι την αίσθησιν και την ηδονην πασι 
τίτοις της τροφής, η μεν γάρ γλωττα των χυμών τοιεί 
την αίσθησιν, των δε εδεςων εν τν\ καθοδω η ηδονη * κατα- 
τινομενών γαρ αισθάνονται των λιπαρών και θερμών και 
των άλλων των τοιίτων. εχει μεν κα) τα ζωοτόκα ταυ- 
15 την την αίσθησιν, και σχεδόν των τλείςων οφων και εδε - 
στων εν τγ καταπόσει τγ τάσει του οισοφάγου γίνεται η 
χάρις. διό *χ οι αυτό) περ) τά πόματα κα) τ*ς χυμός 
ακρατεις εισι και τα οφα και την εόωοην, αλλα τοις μεν 
άλλοις Ζωοις και η κατά την γευσιν υπάρχει αίσθησις, 
20 εκείνρις δ’ ωσπερανε) η ετερα. των δε τετράποδων κα) ωο- 
τοκων οι σαυροι, ώσπερ οι όφεις, δικροαν εχχσι την γλωτ- 
ταν κα) επ’ ακρν τριχωδη πάμπαν, καθάπερ είρηται προ- 
τερον. εχ'βσι δε κα) αι φωκαι δικροαν την γλωτταν * διο 
και ισχνά πάντα τά ζω& εςι ταΰτα. εςι δε κα) καρχα- 
25 ρίδοντα τά τετράποδα των ωοτόκων, ώσπερ οι ιχθύες, τά 
δ’ αισθητήρια πάντα ομοίως εχχσι τ οΐς άλλοις Ζωοις, οΐον 
της οσφρησεως μυκτηρας κα) οφεως οφθαλμός κα) ακοής 
ώτα, πλην όκ επανεςηκότα, καθάπερ όδ’ οι όρνιθες, αλλά 
τον πόρον μόνον, αίτιον δ' άμφοτεροις η τό δέρματος σκλη- 
30 ρότης' τά μεν γάρ πτερωτά αυτών εςι, τάυτα δε πάντα 
φολιδωτά, εςι δ’ η φολ)ς ίμοιον χωρά λεπίδος, φύσει <^ε 
σκληρίτερον. δηλοΐ δ’ επι των χελωνων τότο κα) επι.των 
