— Δ — 
118 
γωρ !%«<π τα,ς χηλοίς, ωςε προς το λωβείν αλλ’ « προς 
το <5ίελε?ν χρητιμον δεΐ εΐναι την χηλι ιν. το δε διελεΐν κα\ 
δωκεΐν οδόντων εργον εςιν. τοΐς μεν ούν κωρκίνοις και τοΐς 
α,λλοις οτοις ενέχεται (τχολΑίως ποιεΐτθΑΐ την λ?ψίν δί& 
5 το /Λ)ί εν ύγρω εϊνΑΐ την χρηην του £ ττομΑΤος , διγρητΑί, 
και λΑμβά,ν'βτι μεν χερτιν η ποτί, δίΑΐρχ&ι δε τω ςομΑτι 
κ&ί δ&κν«<πν* το?ς δε κροκοδείλου επ’ α,μφότερΑ χρητιμον 
το ςομΑ πεποίηκεν η φυτις, κινημένων «τω των (ΓίΑγονων. 
'εχχτι δε κα\ ΑυχενΑ πά,ντΑ τα τοιαότα δίΑ το πλευμονΑ 
10 ε%είν* δεχοντΑί γαρ το πνευμΑ δια, της ΑρτηρίΑς μήκος 
ίχ'ότης. επει δε το μετΑ^υ κεφΑλης και ωμων κεκλητΑί 
Αυχην , ηκιςΑ των τούτων ο οφις δο^ειεν α,ν εχειν Αυχε¬ 
νΑ , αΚΚα το <ινΑλογον τω Αυχενι , εί γε δει τοΐς εϊρημε- 
νοις ετχΑτοις διορίΧειν το μοριον τούτο . ίδιον δε προς τα 
15 συγγενή των ζωων ύποίρχει τοΐς οφετι το ςρε'φειν την κε¬ 
φαλήν εις τνπιτθεν ηρεμκντος τ« λοιπν τοομΑΤος. Αίτιον δ’ 
οτι κΑθάπερ τα εντομΑ ελικτον εςιν , ωςε εύκά,μπτκς εχειν 
και χονδρωδεις τχς <τπονδυλκς. εξ Ανάγκης μεν «ν δίΑ ταό- 
τψ την ΑΐτίΑν Τότο (τυμβεβηκεν Αυτοΐς, τ« δε βελτίονος ενε- 
20 κεν προς φυλΑκην των οπιτθεν βλΑπτοντων’ μΑκοον γα,ρ ον 
και ά,πουν α,φυες εςι προς τε την ςροφην και προς την των 
οπιτθεν τηρητιν * «δεν γα,ρ οφελος ωίρειν μεν , ττρεφειν δε 
μη δυνΑτθΑΐ την κεφωλην. εχουτι δε τα τοιαότα καίϊ τω 
ςηθει αναλογον μοριον. μΑς'άς δ’ «κ εχ'ότιν «τ’ εντΑυθω «τ’ 
25 εν τω α,λλω τωμΑΤί, ομοίως δ’«δ’ ορνις, «δ’ ιχθύς χδεις. 
Αίτιον δε το μηδε γάλΑ εχειν τ'ίτων μηθεν’ ο δε μα,ττος 
υποδοχή και ωτπερ αγγεΐο ν εςι γάλΑκτος. γα,λΑ δ’ ούκ 
εχει ούτε ΤΑυτΑ ουτ Αλλο ούδεν των μη Χςωοτοκουντων εν 
Αυτοΐς^ διότι ωοτοκουτιν , ε’ν δε τω ωω η τροφή εγγίνε - 
30 ται εν τοΐς Χ^ωοτόκοις γωλΑκτωδης υπάρχουν α. (ΓΑφεςερον 
δε περί Αυτών λεχθηνετΑί εν τοΐς περ\ γενενεως. περί δε 
της των κωμπυλών κάμψεως εν τοΐς περ\ πορείΑς πρότερον 
