Δ — 
119 
επεσκεπται κοινν\ περ) πάντων. εχγ,σι δε καί κέρκον τα τοι- 
αυτα, τα μεν μείζω τα δ' ελάττω , ύπερ ου την αιτίαν 
κΑβολου πρότερον είρηκαμεν. Ισχνότατος δ’ ο χαμαιλεων 
των ωοτόκων κάι πεζών εςίν' όλιγαιμότατον γάρ εςι πάν¬ 
των. τ#τκ άίτίον το ήθος τ« ζώου το της ψυχής* πολύ - 5 
μορφον γάρ γίνεται διά τον φόβον, ο δε φόβος κατ άψυ^ις 
Α* ολιγαιμότητά εςι κάι 'ενδειαν θερμότατος, περ) μεν «ν 
των εναίμων ζωων των τε άπονων κάι τετραπόδων , οσα μό- 
ρΐΑ τα εκτός εχει κάι διά τίνας αίτιας, είρηται σχεδόν. 
12 Έν <5ε τ οΐς ορνισιν η προς άλληλα διαφορά εν τ υ, των 10 
μορίων ες)ν ύπεροχγ και ελλείψει κάι κΑτά το μάλλον 
κάι ηττον. ειάι γάρ Αυτών οι μεν μακροσκελείς οι δε βρα- 
χυσκελεΐς, κάι την γλωτταν οι μεν πλατείαν εχρσιν οΐ δε 
ςενψ' ομοίως δε κάι επ) των άλλων μορίων, ιδία, δε μόριΑ 
ολίγα διαφεροντα εχχσιν άλληλων * προς δε τα άλλΑ ζωα 15 
κα) τγ μορφγ των μορίων διαφε'ρουσιν. πτερωτό) μεν ουν 
απαντες είσιν, κάι τουτ ίδιον εχουσι τμν άλλων, τα γάρ 
μόρίΑ των ζωων τα μεν τριχωτά εςι τα δε φολιδωτά τά 
δε λεπιδωτά , οι δ όρνιθες πτερωτοί, κάι το πτερόν σχιςόν 
κα) χχ ομοιον τω είδει τδΐς όλοπτεροις * των μεν γάρ άσχι- 20 
ςον των οε σχιςον εςι, κΑΐ το μεν ακαυλον, το ο εχει 
καυλόν. εχκσι δε κάι εν τγ κεφαλγ περιττήν κάι ίδιον την 
του ρυγχους φυσιν προς τάλλα* τδίς μεν γάρ ελεφασιν ό 
μυκτήρ άντ) χειρων, των <5’ εντόμων ενίοις η γλωττα ανάι 
ςόμΑτος, τότοις δ άντ) όδόντων κάι χειλών το ρυγχος όςι- 25 
νον. περ) δε των αισθητηρίων είρηται πρότερον. αυχένα δ’ 
εχει τεταμενον τγ φύσει, κάι διά την Αυτήν Αιτίαν ηνπεο 
κα) ταΧλα’ κα) τ&τον τά μεν βραχυν τά δε μακρόν, καί 
σχεδόν ακόλουθον τδίς σκελεσι τά πλεΐςα. τά μεν γάρ 
μακροσκελή μακ,ρόν τά δε βραχυσκελη βραχυν εχει τον 30 
Αυχένα, χωρίς των ςεγανοπόδων' τα μεν γάρ εΐ είχε βρα¬ 
χυν επ) σκελεσι μακροίς, ούκ αν υπηρετεί αυτοΐς ο αύχην 
