(XXXV)] ACADEMIAE CAESAREA E SCIENT. PETROPOLIT. III. FAMILIA EYANIIDAE. 
27 
In individuo nostro, quod cum descriptione cl. Schlettereri satis con- 
gruit, tibiae et metatarsi posteriores badii unicolores sunt. Hoc specimen a 
cl. Klug olim sub nomine verisimiliter museali «Foeni irroratoris Kl.» 
acceptiun erat. 
28* Gasteryption sartor Schlett. 
(Schletterer. L. c., p. 476). 
Nova Granada (Dr. 0. Staudinger. 1872; legit a Nolcken). 
1 specimen (1 2)- 
Gen. III. Aulacus Jur. 
(Schietterer. L. c., p. 489). 
l.* Aulacus striatus Jur. 1 -) 
(Schletterer. L. c., p. 501). 
Districtus Dankoivensis provinciae Bjcizanensis (A. Semenow. 6. YI. 
1890) 13 ). — 3 specimina sine indicatione incolatus, verisimiliter e Germania 
(Brisclike). 
4 specimina (4 cf). 
2 .* Aulacus sibiricola, sp. n. 
S. Gracilior, nigro-piceus, abdominis segmentis duobus basalibus rufo- 
cingulatis, antennarum scapo, epistoinate, partibus oris pedibusque (coxis 
exceptis) flavo-testaceis, femoribus tibiisque posterioribus plus minusve 
infuscatis. Antennis modice tenuibus, scapo valde incrassato quam articulus 
sequens distincte longiore et multo crassiore; flagelli articulo 2° primo 
duplo longiore, 3° secundo et primo simitl sumptis distincte longiore. Capite 
hemispliaerico, nitido, fronte et vertice cönvexis, illa tenuiter crebreque 
ruguloso-punctata, hoc pone stemmata disperse simpliciterque punctulato, 
facie, genis frontisque maxima parte (praesertim secundum orbitas oculorum) 
sat clense pubescentibus; genis antennarum scapo vix longioribus; margine 
occipitali postico angustissime leviterque subelevato; oculis mediocribus 
nonnihil subovalibus; ocellis posterioribus ab oculis sesqui plus quam longi- 
tudo articuli l 1 flagelli distantibus. Pronoto absque denticulis et processubus 
lateralibus. Mesonoti parte media convexa, haud impressa ideoque parum 
12) Cf. Jaroschewskv. L. c., p. 393. 
13) Hoc specimen {$), quod a reliquis magnitudine majore discedit, ad villam rusticam 
patris mei Gremjatsckka dictam in trunco exsiccato Betulae albae , quem Xiphyäriae cameli L. 
individua nonnulla pluries frequentabant, die 6° Junii a. 1890 cepi. 
Helanges tiologiques. T. XIII, p. 215. 
