(XXXV)] 
I)E COLEOPTERORUM FAMILIA NOVA. 
G13 
pressa; postica abdominis apicera saltem attingentia. — Tibiae omnes tenues, 
levissime subcompressae, simplices, 4 anteriores longitudini femorum fere 
aequales, posticae distincte longiores quam femora ejusdem paris; spinis 
apicalibus tenuibus acutisque, externa distincte longiore quam interna. — 
Tarsi angusti, simplices, elongati, subtus nec lamellati nec spinosi, simpli¬ 
citer tenue pubescentes, articulis omnibus apice subtruncatis; tarsi postici 
articulo basali elongato, sequentibus duobus unitis liaud vel parum breviore, 
ultimo penultimo multo longiore. — Unguiculi tarsorum integri, tenues. 
Quod ad vitae rationem specierum hujus singularis generis attinet, pauca 
tantum quae sequuntur dicere possum. 
Mares ambarum Tetriae specierum, quae solummodo loca deserta sabu- 
losa vel argillacea habitare videntur, interdiu latitant, noctu autem ad 
lumen copiose advolare solent; volatu sunt rapido, cursu veloces, ita ut dum 
moventur Hymenoptera quaedam potius in mentem vocent. Quamquam spe- 
ciminum masculinorum liaud exiguam collegimus copiam, tarnen nulla femina 
inter ea nobis obvia fuit. Proinde praesumo hujus generis feminas organi- 
sationem aberrantem nec non vivendi modum ab illo marum omnino diver- 
sum habere. Differentia enim sexuum manifesta et acuta, quae cum in ha- 
bitu exteriore, tum in vivendi modo continetur, frequenter in insectis deser- 
ticolis observatur: numerosa hujus rei exempla praebent quidem faunae 
desertorum Asiae centralis et Africae septentrionalis. 
Ex analogia cum nonnullis Meloidis (velut cum speciebus generum 
Hapalus , Sitaris, cet.) et quibusdam ffliipiphoridis (ut Ehipiphonis , ut Elii- 
piceras, alii) etiam suspicor specierum generis Petriae larvas, fortasse 
feminas quoque, parasitas esse aliquorum Hymenopterorum vel Orthoptero- 
rum. Quae cum ita sint, facile quoque fieri potest, ut Petriidae sic dictam 
hypermetamorphosin complurium Meloidarum itidem praebeant. 
Hoc insigne genus, continens duas quae sequuntur species, patri meo 
Petro a Semenow grato venerabundoque animo dedicavi. 
l. Petria tachyptera, sp. n. 
8. Tota pallide testaceo-flavescens, mandibularum tantum apicibus brun- 
nescentibus, levissime nitida, subglabra. Antennis dimidium elytrorum paulo 
superantibus, tenuibus, fere non compressis, articulis: 2° haud vel vix trans- 
verso, 3°—7° apice extus parum subobtuseque angulatis, ultimo (11°) longi- 
tudinem antecedentis evidenter superante, apice distincte subacuminato. 
Capite pone oculos vix angustato, irregulariter subobsolete (in occipite den- 
sius) punctato, fronte sat angusta, indeterminate subrugata, inter antennas 
transversim callosa; clypeo obsolete subcoriaceo a fronte impressione leniter 
arcuata suturaque tenui vix conspicua separate; oculis magnis, prominulis, 
Melanges Mologiqnes. T. XIII, p. 365. 
