* E W* 
** »» S»AH 
Ik wil U thans niet leiden naaf de gnx* 
te welriekende Velden van het bloeiend* I 
Raapzaad , van de Boekweit, of Paarde- 
boonen; bepaal ü alken tot onze Bloe- 1 
men. Die men in de Wildernisfen ont, 
moet , misfen meest allen den Reuk ; ' 
en voor wien toch zpu dezelve dienen £ 
Dieren en Vogelen hebben, zo veel wy 
weeten , daarvan geena aandoening , en de 
eerden , in ’t byzpnder , hebben geenen, 
tyd , om er zich mede., op. te houden. ] 
De Musch wordt niet vermaakt door dien 
fraai bloeiendea Tulpeuboom. Het Bast- 
asurd-Nagtegaaltje riekt niet de. geuren der 
bloeiende Magnolia» De Os ftaat niet ftil, 
om zich te verwonderen over- duizend 
Veldbloemen. Eenigen zyn, zo. ’t fchynt* ‘ 
Zonder reuk , op. dat we dit voorregt in, 
anderen te hooger zouden fchatten. .... 
V. Maar anderen, gelyk de Afrikaa-. 
pen, . ftinken en yerveelen Ofts geweL 
dig l 
A. Moeten juist alle Bloemen wélfieken-l 
de' lieöyke geuren van zich geeven ? I&j 
het niet genoeg , dat de meeaten ons : 
oog ftréelen , en tevens lieflyk' Voor onze 
neusgaten zyn ? Moet er geene Verfchek* 
denheid in allen plaats hebben? 
V. Zy behoeven juist niet te ftinken \ 
kat ze zonder reuk zyn! 
A. Mo,* 
