V. Welke fraaiheden zyn toch aan het 
zelve, dat gy er zo veele moeite aan 
befteedt ? Ik zie niet anders dan een 
klein wit Bloempje! 
.A. Van verre onagtzaam bezien, heeft 
het niet veel bekoorlykheden : doch be- 
fchouw het eens van naby en naauwkeu- 
rig. Men heeft twee foorten ; eene met 
langwerpige, en eene andere , gelyk djt 
is , met ropde- Bladeren , die plat , geel, 
en, dkt opmerkelyk is., bezet zyn met 
korte , c.n omzoomd met veele lange ryo- 
de ftraaïen , aan welker einde bloedroode 
knopjes zitten , omgeeyen met een blin¬ 
kend * lynflg wit vogt, het /teen , hoe 
fterk ook de Zon fchynt , niet opdroogt. 
Hiervan komt ongetvvyfeld deszelfs Naam 
ZONNEDAAUW , C$Los Salisy een zeer fraai 
Plantje * als men de geele en roode Ko- 
leuren met het Witblinkende vógt te gelyk 
op hetzelve befchouwt. 
V. Is dit alles, wat er van te, zeggen 
valt ? 
A. Neen 1 Een myner Vrienden bragt het 
my onlangs , vraagende , wyl hy het. 
niet kende , den naam , en wat toch de. 
zwarte flippen op de Bladeren waren? Ik 
toonde hem met het Microscoop, dat 
deeze zwarte flippen kleipe, Sprinkhaantjes 
m Vliegjes waren , gevangen , zittende op 
B 5 'de 
