JO HA»I!K VAN V OIJ,* v. 
V. Waarom zegt gy: 0 p de gcwoone 
wyze ? 
A. Op de gewoone wyze iets aan te 
waken , is eene zaak met de vingers aan 
te vatten , zo ats dezelven natuuriyk aan 
onze hand zyn geplaatst. Dus leert men 
voelen , en men gaat op die wyze- altyd 
V. En wanneer men dit niet doet? 
A. Dan wordt men bedroegen ! by voor¬ 
beeld , ik zal (fteek uwe linkerhand eens 
plat uit) deezen Knikker in de palm van 
dezelve leggen , en gy moet dan met de 
vingers van uw regterhand voelen , hoe 
veelen er in gelegd zyn. 
V. Dit is klaar ! ik weet , ik voel 
nu niet meer dan eenen in dezelve. 
A. Sluit nu eens uwe oogen ; leg den 
tweeden vinger van uwe regterhand over 
den eerften ; voel nu den Knikker, en 
draai hem een weinigje in de rondte..... 
Hoe veele Knikkers voelt gy nu? 
V. Nu voele ik er twee ? 
A. En evenwel is er niet meer dan 
ttn in uwe hand. . . Open uwe oogen! 
V; Vanwaar komt dan dit bedrog in 
het voelen? 
A. Of door het voelen op eene on- 
gewoone wyze ; of om dat de Knik¬ 
ker , door de overbuiging des tweeden 
vin- 
