KÖLEUREH DES. B L~0 E H E Ut. 7 
tig voor onzen welftand is ? —- Deeze 
weg , waarop ik U thans brenge , myn 
waarde Leerling! is nieuw , is ongebaand: 
het zy U dan aanbevolen verder daarop te 
gaan , om de vermoede fehuilende Wys- 
heid van den hoogen God wyslyk na te 
fpooren. 
V. Maar, zo de Bloemen tot onze 
vervrolyking dienen ; dan kan er geene 
treurige Bloem in de ganfche gefchaapen* 
Waereld zyn ? 
A. Ik vermoede, dat gy hiervan iets 
gehoord hebt ; dat gy vraagen wilt : is 
er geene volkooraen zwarte Bloem in- de 
geheele Natuur ? 
V. Dit bedoelde ik indedaad! 
A. Gy zyt de eerde niet , die deeze 
Vraag deedt : doch , zo dikwils' men de¬ 
zelve ter baane bragt , is er op geant¬ 
woord : neen T' want de Koleuren der 
, Bloemen zyn alleen gefchikt , om ons 
oog te ftreelen , om ons te vervrolyken, 
het geen het- treurig Zwart , was dit aan 
eene Bloem gegeeven , nimmer, zou kun¬ 
nen uitwerken , maar vfrel het tegendeel. 
V: Gy beffist niets door dit Antwoord! 
A. Wat zal ik hier ftoutelyk beflisfen! 
Ik ! die ü zo vaak de voorzigtigheid in 
het maaken van vaste bepaalingen aan- 
prees. Er is eene Irias * die gryszwart is, 
A 4 c& 
