ÖVÏSIAL BLOEMEN. % 
'per zelf verrast 'ons zo menigmaal doot 
de fchooiifte gezigten » dooïr de ininnelyk- 
ïle gefrfienken , door byzondefe weldaa- 
den. Wie leeft er, die zich niet een groot 
aantal van dezelven kan herinneren ! — 
Éer gy dan aan mytte tafel, deezen mid¬ 
dag , het genot der Vruchten hebt, die 
de Bloemen opleveren, op hoog bevel van 
onzen Formeerder , wil ik U nu op der- 
zelver Koleuren en Geuren onthaalen. Eg- 
ter hadt ik , om U veele Schoonheden 
van deezen aart te laaten zien , U juist 
in deezen Bloemhof niet behoeven" te bren¬ 
gen ; want, regt gefptooken, de geheele 
Waereld is in den Zomer niet anders dan 
een Bloemtuin. Overal groeien Bloemen» 
in Weiden en. op Akkers , in Bosfchen 
en Heiden , in Valeyen en op Bergen, 
op het Land en in het Water. De eeu¬ 
wige Schepper heeft deeze pragt allerwe- 
ge met eene milde hand ih deeze zyne 
Waereld geftroöid. Koleuren en Geuren 
ontbreeken nergens. 
V. Met deeze beiden Fchynt gy zeer in* 
genoomen ? 
A. Niet zonder het hoogfte regt ! En 
och of gy óok met dezelven ingenoomen 
waart ! Ongetwyfeld hebt gy altyd de 
Bloemen , gelyk de Kinders , wel met 
«enige vrolykheid en genoegen befchouwd 
A a (want 
