f% yOORSPEEI.ENI>K BE OEMEW.' 
buiten brengen : op dien dag zal hef j 
toch niet regenen. Zelfs kunt gy dan deUl 
jLandman aanzeggen , dat hy met maaiefll 
moge beginnen , en zyne Hooirooke» wyq 
uit fpreiden op het veld , om dat efl 
geen gewoone Regen op handen is. DochfJ 
zo gy ’s morgens ziet , dat deeze Bloem j 
zich geflooten houdt, blyf dan' thuis* 
en vóorfpel den Landlieden , dat het 
regenen zal , eer de Avond daalt. 
V. Waarom zegt gy , dat , de Bloem | 
zich openende , geen gewoone Regen oftl 
handen ft ? 
A. 'Om dat zy wél den gewoonen Ra¬ 
gen voorfpelt ; maar niet den ongewoo*! 
ben , dat is , die met een Onwedetj 
komt, 
V. Luisteren alle Bloemen naar het 
Weder? 
A. Geenzins ! maar zy fehikken zich naarl 
den tyd. Éenigen openen of fluiten zichl 
pp zekere ! bepaalde üuren , zonder , zfm 
yeel vvy merken , ‘door de Luchtsgeftel<*J 
Jieid geregeerd te ' worden : en allen J 
die zich fluiten of fiaapen , gaan by da-1 
ge , dóch óp verfchillende uuren, weder- 1 
óm open , om de verkwikkèlyke ïnvloe* 
den der Zonne te genieten. Sommigen 
evenwel fchynen , gelyk ik zeide, niet j 
vatbaar voor den flaap te zyn. 
V. Tot 
