74 llEfiffir VA StAAÏEN EM WAAKEÏt. 
eene zaak van hoog gewigt , niet te 
ftremmen , of geheel te laaten vernietigen? 
V. Weet gy dit wys einde zeker ? 
Zou dat waar zyn ? 
A. Mag ik dat niet befluiten , wanneet j 
ik duidelyk zie , dat het flaapen van diej 
Planten na de bevruchtiging ophoudt ; eft l 
dat de Gewasfen , welker Zaadhuisjes be*| 
dekt zyn tegens alle leed , nimmer flaa*j 
pen , ten minften niet , dat wy kunnen 
merken ? 
V. Dus zyn ’s Scheppers zorgen oosj 
hier wél hefteed ! Deeze wysheid , dee' 
ze vooruitzigten bekooren my ongemeen • 
Zal ik Hem dan niet in erkentenis houd 
den voor het geen Hy waarlyk is ! I 
A. Eéne Bloem dringt er U zelfs toe» 
hoe veel meer dan niet de gehcelC- 
Schepping ! 
V. Men heeft ons egter noch niet ge' 
leerd , dit waaken en flaapen tot nuttige! 
einden voor ons , gelyk het HaverfpierïM 
je , aan te leggen. 
A. Men heeft ons dit al geleerd ! Toew 
men zag , dat alle flaapende Bloemen nie» 
ter zelfder uure-, egter op vry vaste ty<* 
ftippen , Ontwaakten ( hoewel er een* 
kleine verzetting hierin plaats kan hebbed 1 
wegens fefykomende omftandigheden va» 
Wind, Weder, Gronden enz.) bedach' 
