50 iCHEPPING DÉtt ZAABEH. 
A. Om U dan ook hier zo verre te breri* j 
gen, moet ik U allereerst herinneren , dat 
er, in den venvonderlyken aanvang detf I 
dingen, met eene zo majestueufche taai 
bevolen werdt: dat de .darde uitfchiete gras- I 
fcheutkens, kruid zaadzaaiende , vruchtbaar 
geboomte, draagende vruchten naar zynen aart i j 
welks Zaad daarin zy op de Aarde : en hei ,j 
was alzo. En de Aarde bragt voort grasm 
fcheutlens , kruid zaadzaaiende en vrucbtm 
draagend Geboomte , -welks Zaad daarin wam 
naar zynen aart : en God zag , dat het goetÊ 
was. Gen. I. n, 12. Heeft hier de ouden 
Eefchryver der Schepping het woord oaè 1 
zynen aart tweemaal gefchreeven, om ons I 
te leeren, dat de doode ftoffe aan bet j 
fchgppend vermogen van God gehoorzaamd 
was ; dat' elk Zaad eenen byzonderen aart! 
ontving; dat het denzelfden altyd.zou blyveti 
bezitten door eene onbegrypelyke onderhoui 
ding; en dat wy, na deeze aanwyzing, hier-JJ 
op letten moeten? 
V. Waartoe dient er dit laatfte by: Goffl 
gag , dat het goed was ? Dit fpreekt immers! 
van zelfs.. Al wat God maakt, is goed , al*! 
tyd goed! 
A. Na ’t eindigen der Scheppinge wordt 
dit noch eens van alles herhaald : en Goi 
zag al-mt by gemaakt badt„ en ziet , htt 
wtA I 
