ziet hem nooit zonder dezelven : als eeni- 
gen afvallen , komen er toch anderen fa 
de plaats. Ook is hy aityd belaadert met 
eene menigte van Bloemen , die klein efl 
bleekgeel zyn , byna van gèdaante al* 
een Halt , zittende zo wel aan den ftafa 
als aan de fchoone Bladeren , meest eg : 
ter ten tyde der Zonneftanden des Zo* 
teers en des Winters. Wat dunkt U A 
teoét men dan niét erkennen , dat hy 
een altoos fierlyke Boom is ? Men kan 
des van hem zeggen , dat hy fteeds 
Vruchten draagt , hoewel men ze maaf 
tweemaalen op onderfcheiden’ tyden inza¬ 
melt. Gy treft hier onvefwagt eene nieu-'‘ 
we Verfcheidenheid aan. Hoe kort duurt 
het bloeien onzer Boomën ; dat van dee- 
zen duurt, jaar in , jaar uit. De Ahnagt 
des Scheppers is in deeze Verfcheidenhe- 
den verwonderlyk , en vefrukt ons tel¬ 
kens , wanneer wy ze vinden. 
V. Gy hebt my het vermaakelykë hiefaf 
Van keren kennen en voelen ! ... Dan ^ 
wat zamelt men toch in van deezen fierly 
ken Boom ? 
A. Eene Vrucht , van gèdaante als eed 
Konkommer , zeven of agt duimen lang 
en vier, dik, fpits , hebbende, in dé leng' 
te, vyf of zes uitfteekende ribben , ê e ', 
lyk fommige Meloenen; Eerst is deeze 
groef 
