wagteb. van venus. ais 
!? » daar de hoog opgefteegen bloeiende 
e 0 Phandel de liefde voor de Natuurkunde 
v oor andere' Weetenfchappen niet uit 
, weg drin S t - De Heer- scheuten, 
3amelyk , zag , den zesden Juny van het 
et ]aar 1761, ’s morgens ten half zes, 
vernis in de Zon , dat is , aan deeze 
v y e te S en de fch yf van dat Hemellicht. 
V *n ^ tot twaalf uuren , kon Hy met 
zyne Vrienden wegens den bewolkten He¬ 
mel geerrê Waarneeming doen. Ten twaalf 
uuren kiaarde hy op, en zy zagen Ve- 
aus Wagter op het midden der Zonne- 
lchyf » en ten drie uuren was hy byna 
° P den rand. Het geen zy , in die drie 
“uren tyds, met eenen Verrekyker waarna- 
“ten , kon niet anders dan de Wagter 
Van Venus zyn. Hy kwam zo zwart , zo 
rond , en zo duidelyk voor hun oog , 
als de Planeet 'zelve ; doch veel kleiner, 
•ongeveer wel een vierde gedeelte, in het 
geheel zich niet gelykvormig vertooiiende 
de Zonnevlekken, die de gemelde 
f/ eer dikmaals waargenomen hadt, Zyn loop 
Wam Hem voor zeer. veele overeenkomst 
e hehben met dien van Venus , egter 
Was dezelve veel gezwinder. daaruit ver- 
f 0edde men , dat hy toen aan de 2yd®. 
zyns w egs , welke het naaste aan onze 
Aarde was , en dus niet ver van zyne 
0,3 uitet- 
