Üm? V ? rrrm!ten ’ z y n e fraaiheden.., zyné 
g“«'8hefa, : maar denk ééns , hoe woest, 
i , . ar a's dan het gelaat des Aard¬ 
je *, * s ’ Koude korte Dagen , noch fel- 
r lange Nagten ! Eene laat en laag öp- 
Pande , weinig warmende , vroeg weg- 
nkende Zon ! Blinkt zy al eens óp den 
.“ da g , Stormen volgen op dit koftduü-. 
rend fchyneri. Zwakke ftraalen , fchuinsch 
gefchootén . dunnen den loggen dampkring 
niet. Het verlangend oog ziet geenèn hel¬ 
deren Hemel. Zwaare Nevels verdonkeren 
alles en beneemen ons het aangenaam 
Vergezigt. De zwoele Zuidewindjes zyn 
vreemd. Kwinkeleeréndë ftemmen worden 
nergens vernoomen. Allé ohze Huisvogelt- 
l es . die als goede Vrienden by ons 
blyven , fchuilen wegens de bytende kou¬ 
de ónder de Daken , of, dringt hen de 
honger, zy huppelen, digt inéén gedooken, 
rondom onze woonjngen , om de daar ge¬ 
worpen kruimkens onzer tafels op te pik- 
, en * De onverwagte Vorst , die de Lan- 
fn en , als yzer gehard .heeft, belacht de 
pade des Landmans , die zyn dor veld 
v Ude grippelen. Ónze opgen zien met droe- 
n opflag door de reeten den -bevroQzen* 
gazen i n berypte beemden en hoven. De 
fcoo° ment fc Rivieren zyn bevloerd : de 
fchynea geftorven. Grysheid heeft.' 
P als' 
