4gS «vkkgangen »r ÜB SABOENEN. 
ken óns thans , en door het onderfche#* 
en door de zagte overgangen zelve. WV 
naderen by eene toeneemende koude **' 
lengskens tot den Winter , en is W 
daar , wy zyn er tegen gehard , en on' 
gevoelig denzelven gewend geworden. ZuH 
len vvy den Zomer intreeden , de koi»Hi 
neemt weêr trapswyze af, en vvy kon# 1 *; 
eerst in de Lente. Dus worden we eet» j 
wyle tyds bereid , om den ( warmen Z<H 
mer te kunnen door ftaan. En heeft dtëj 
zyne dagen geteld , wy treeden dan in de«l 
Herfst ,, en zo voorts weer naar den WiO^l 
ter, waarin Vee en Mensch moet rUS<1 
ten , en de koude de door de Zomet-I 
bette verzwakte kragten herftellen_• 
■Dan , wy zouden wandelen , wy zoudeM 
het oogsten gaan zien. 
V. Eene groote gezonde wandeling te| 
dóen, van U my zo fterk aangepreezen %9 
en daarna een der fchoonfte Gezigten iflj 
de Natuur te zien , kan my. een dubbeji 
voordeel geeven. . . Gaan wy derwaards .1 
A. Slaan wy , door deeze Weide , den, 
gindfchen weg op. 
V. Hier biedt zich , ongezogt, het gras- 
aen ter onze befchouwinge. Welk eene-‘ ; - 
goede Plant ! 
A. Denkt gy dan , dat de Schepping* 
alhier zo arm is ; dat er maar ééne Plant 
