geen in waarheid niet anders is dan een 
heffel van onderfcheiden’ buisjes , onbe- 
denkelyk fyn. De golvende Rand fchikt 
zic h naar deeze Berceau’s : daar zy zich 
Verheffen , verhoogt hy zich ook , en 
2'inkt hy daarna weder weg ,, zy verlaa- 
gen zich ook , tot dat hy eene tweede 
a antreft” --- Duistfcrt zy , gelyk zy 
doen zal , eindig dan dus : „ Zyn niet 
alle verfierfels der Jufferen ontleend uit 
de gefchaapen’ dingen, en waarop-zullen' 
Zy dan roemen ? Een Mieriksplant heeft 
eigen’ fieraadeh , nooit geleend, en egter 
fclyft zy nederig. Roemt ze ooit , zy ge 
tuigt dan alleen van haaren Maaker , en 
Wie behaalt dan den grootften lof 
V. Deeze Zedeles. zal ik op zulk eene 
Juffer , die haaren Maaker regt eert , 
niet kunnen toepasfen : eene zodaanige is 
altyd zedig en nederig. 
A, Sterk haar dan ten mihften in de be- 
koorlyke deugd der Nederigheid , die het 
Geloof i n den grooten Verlosfer voor haa- 
te Moeder erkent , dan doet gy ditmaal 
Uwen phgt : gy bevestigt Haar niogelyk 
te guns den Storm van den woedenden 
Hoogmoed , die gaarne op nederige Lus- 
lcn uitbarst, en zo gy * dus ftigtelyk 
l?raatende , seftoord wordt door 
Hnf l-r, 
. cuue ^ geitoora 
gen Heer , die in den Hof komt, 
' R 3 
uit 
