Ü. A 
v ü o a. s l 
345 
V. En wanneer ik dan , in den nagt 
Kcht begeer te hebben , of in andere ge¬ 
vallen , behoef ik maar het Staal op'ee* 
Ren Steen te liaan , en het ftille Vuur , 
daarin zittende , zal bewoogen worden , 
en er uitvliegen , gelyk gy my gezegd 
heb. (I. Deel. bl. 415 » en io den twee¬ 
den en derden Druk. bl. 416 , 417.) 
A. Dit kleine Verfchynlèl is zo onbekend 
als de reden , waarom de Zeep het Lin¬ 
nen fchoon wascht, of Tonder uit Linnen, 
in Zeepnat gewasfchen, eer vuur vat. Dan, 
gy moet myn gezegde wél verdaan. Het ftille 
Vuur zit niet in den eenen Steen- meer 
dan in eenen anderen. By het Haan van 
het Staal op eenen Steen , vliegt het Vuur 
Uit het Staal by Vonken , gelyk gy weet , 
en fteekt den Tintel aan: doch die Von¬ 
ken zyn geen eenvoudig Vuur, maar yzer-; 
of ftaaldeeltjes , gefmolten door het Vuur, 
dat door den geweldigen flag gaande ge¬ 
maakt is , en die , noch gloeiende , den 
Tintel in brand fteeken. Zo gy hiervan 
overtuigd wilt zyn * llaa vuur op een ftuk 
papier , en bezie de gedoofde vonken met 
een Microscoop. 
V. Uit den eenen Steen komt egter 
teeer Vuurs dan uit den anderen ? 
A. Ik herhaal het,,dat ki den eenen niet 
tteer Vuurs dan in den anderen zit: doch 
Y 5 de- 
