-fcEZïfiT U» XBtf fcOSÜHi 355 
?ands erfstadhouder , ’t geen gy niet 
ïfcmaklyk op éénen dag zult rond gaan. 
» Liefst naar het laatfte , waar het 
£ c hoon Gezigt inyh oog zo zeer bekoord 
* e eft ; waar gy my zo veele weetens- 
"aardige dingen van de Dieren en de Vo« 
jSelen geleerd hebt 5 en waar , ongetwy- 
? el d , noeh wel wat meer zal vallen té 
fteren. 
A. Vermaakt Ü nóch. het fchóqn Ver- 
gezigt , dat gy daar gehad hebt ? 
V. Gy hebt my geleerd een genooteii 
Vermaak , gelchept üit edele bronnen , 
noewei my te vooreh ohverfchiUig , door 
het nuttig herdenken , telkens te verle¬ 
vendigen , telkens te genieten, Des weet 
ik nü , dat een ongerept Ëosch , hoé 
jttuw en ongehavend zonder éenigé kweé- 
«ing of fnoeiniës gekend te hebben ■> in 
dedaad fraai is ; dat wilde Pragt , zelfs 
ver geheel onaangeroerde Natüür , fchöonl 
ïlaat ; ook dat de Donkerheid der ibth- 
fcerfhe dille Wouden en de daarby gevon¬ 
den. VerfchiUende Slagfchaduweh bëkoóflyfc’ 
Styti. Laat ons dari derwaards Wandelen.’ 
Schoone Gezigten, hoe dikmaals befchoüwd# 
tullen my nimmer' verdrieten. 
A. Slaan wy dan iri fleeze Laafii 
V. Deeze Laan 1 
A, j a deeze Laan ! Zy is nief liri^é’f 
Z a Éfafrf 
