braiketi , hét welk my al zeer vroeg van 
dat wangevoelen afgebragt heeft. Bewandel 
dén byna- lynregten weg van ’s HêrtögéR- 
Bosch naar Eindhoven in dé Meyery 4 
den langden van dien aatt, wélken ik i» 
ons Vaderland kenne r :dus om. des' vóor- 
dèels wille, wyl hét een Steenweg'is,'aan* 
gelégd; en gy «uk ondervinden , hoe gewel¬ 
dig deeze lange regte weg Uzal-Verveeléti ; 
Men gaat twee , drie, vief, vyf naren ï 
ëö men fchynt niets të vordérèn. - De Weg 
is noch al fegt, en men konat niét aafl 
k-einde , daar. men zyn wil, Alltis blyft 
voör het oog ééntoontg , en geene veran¬ 
dering flreelt ons ergens. Ik "kan U niet zeg-, 
gen, hoe zeer my eens die; Wég' verdreef* 
tèn heeft, ■ Van - dit alles verneemt men 
niets op kronkelende Wegen. Vis waar, 
de Paden zyn een weinig langer-; ' doch 
telkens heeft het oog een afwisfelend Toe* 
neel, telkens ziet men iets nieuws, en di* 
vermaakt. Men wordt dus op eene aange- 
naame wyze misleid , ipen komt «huis , eer 
men er op denkt.' Zo gaat het ons nu 
ook. Zie daar myn Huis , van waar gy 
.dacht noch zeer verre af te zyn. Laat 
«r ons nu ingaan , om te eeten. 
TW£^ 
