4Ó9* HUT DE*. BESPHQüWIMQEJÏ- 
afgedaan . . . . ” .Hoe ! Is dan nU ' 
afgedaan ? Zult gy my niets meer leeren • 
En moet ik dan thans , zo uw Onderwys 
ten einde is , van U , van U fch^deti I 
antwoord. Heb ife Ü niet , in on# 
eerfte Zamenfpraak, te kennen gegeeven *, 
dat ik flegts eenige Werken der Natuur 
voor U zou fcbetzen ; en dat ik voor* 
naamelyk myne kragten zou infpannen » 
dm U daarin duidelyk te toonen de Al* 
magt, Wysheid , en Goedheid des Aller* 
hoogden , op dat • gy » gerukt uit eenP 
doemwaardige onaandoenlykheid en onoplpt* 
tenheid , voortaan deezen Oneindigen Schep¬ 
per zoudt kennen, liefhebben , eeren , 
vreezen en, «aanbidden. ? D'\t , zeide ik ,■ 
waren geene beuzelingen, geen ydel tydver- 
dryf. Ik beloofde U, kon ik U fmaak doen 
krygen in de regte flefchouwing en waare 
kennis der Scheppinge, gelyk-gebéuren zou, 
zo .Gpd myne poogipgen zegende , zonder 
welk alles fteeds' ydel is, dat Uw yerftand 
uitgezet, .vergroot, en yerbeterd zou worden 
- dat gy deftige gevoelens , en grootfche, 
denkbeelden van uwen magtjge-n Formeer¬ 
der , en zeer geringe van U zelven zoudt. 
leeren maaken - dat dit eehen nutti¬ 
gen invloed zou hebben op uw. Geloof in 
het Evangelie — dat Uw wil, . in al¬ 
les, ontdekkende: Gods : allee#- besten \Y> 1 
