4«ö 
plaats 
IN G. 
doch die wy , ly de eerfte l 
met verontwaardiging moesten ve * 
werpen En wie van hun allen floofde zie» 
dan best af? - Waren zy alleen F 
bleeveri by het eerwaardigfte , oudfte, c ^ 
nigfte , en beste berigt, dat er ons 
ses Gen. I. van gegeeven heeft , # 
hadden zy verftandig gehandeld. Ik be* 
allen , die den grond der dingen , * 
veel hun mogelyk is , opfpooren ; d^ 
die tevens weeten , waar de grenspa# 
des ónderzosks moeten eindigen ?, buite» 
■welken het hun niet vryftaat meer Wy s ' 
gceren 'tb 'zyn. Waagen zy zich verder * 
dan verliest zich hunne rede , en aj 
hunne verbeeldingskragt zich lang vrucö* 
teloos heeft afgefloofd , dan verdrinken Ü 
in hun verfierd , hoewel geliefd Stelft 1 
van ’s Waerelds Schepping ; want , ‘éét 
van twee , of zy moeten die formeerifl$ 
overlaaten aan het blind geval , of tot de 
Almagt van God komen en daarby berus¬ 
ten. En hoe verftandig geleidt ons mos®* 
niet tot het laatfte voorzigtige Stelfel ’ 
Hoe gelukkig en veilig is het , daarby te 
blyven ! . 
V. My dunkt , hy , die het laat# 
daarover fchreef, kon , daar hy de oud 
en laatere gedachten der Wysgeeren daarva 
voor zich hadt en mogt raadpleegen , d 
