K E N. 475 
ten. . Gaa nu zelf verder , en gedenk my- 
ner , en den aangeweezen weg! 
V. Geen van beide zal ik immer ver* 
geeten ; doch twee dingen zyn er , die 
tty grootelyks hierin zonden kfcnnen hel* 
pen. 
A. Twee dingen ! Zeg ze my. Kan ik, 
dan wil Ut gaarne, ten befluite van-alles , 
U ook daarin helpen. 
V. Ik houde U by dit woord! .... 
Ik heb , om U nu het eerfte te zeggen , 
meermaalen te kennen gegeeven , dat ik , 
aan veelen myner Vrienden uw Onderwys, 
my gegeeven , verteld heb ; doch ;;niet., 
dat ik door hen , . die U niet van aanzien 
kennen , gedrongen ben geworden om van 
U te verzoeken.iets, waartoe 
ik, by zekere gelegenheid, gemerkt heb, 
dat gy niet zeer genegen zyt, 
A. En dat is ? 
A. Daf gy my wilt vergunnen uw Gelaat, 
tot hun en myn genoegen , te tekenen. 
Nu , daar wy zo ftil in deeze kamer zit¬ 
ten te praaten , daar het vrolyk uitzigt naar 
buiten ons niet verftoort , is er eene gun- 
ftige gelegenheid tot dit werk gebooren. Laat 
ik er eens myne kragten aan beproeven, 
A. Hoe komt U dit in den zin ? 
V. Ik heb U de waare aanleiding ge- 
zegd. En wilt gy U tot dit onfchuldig 
