BESCHRIVING VAN DE NATUUR 
Paul. Ve- 
nec. 1. 9. 
C47. 
der't zweet afdreef, dan of zy een groot 
ftuk wegs afgelopen hadden. Dat uit het 
mergh van de verrotte paarden de welpen 
voort- komen is genoegh bekent. Indien 
ghy haar aart beziet,zy drinken al flurpen- 
de, en (leken den muil diep m’t water dat 
haar moedigheid toe gefchreven werd Zy 
hebben 't hart en de muil gheftadigh in de 
kribbe, en verdraghen beter dorft als hon¬ 
ger. De merryen pillen meer, en worden 
alle maanden ghezuivert, en werpen meer 
drogheals vogte vuiligheid uit, om datze 
meeft droge kolt eten. Zy fchuimen als zy 
vermoeit van lopen zijn, welkers oorzaak 
Galerms Galenus naukeuriglijk befchreven heeft. 
Aphorifm £y dromen van datgene daar zy toe ghe- 
went zijn : zy (Tapen veeltijds (baande, en 
meert de ghelubde Ruinen welke flapigher 
zijn. Als zy gram zijn onbloten zy haar 
tanden en bijten als de honden. Zy wor¬ 
den met ftrelen wederom ter neer ghezet, 
en zy beminnen heel zeer haar Veulen. 
H ierom is het ghebeurr dat Darius, op een 
Merry fpringende, die t'huyseen Veulen 
had, uitten flagh by Klus, die hem teghen 
viel, ontfnapte ,en dat de Tartcrs als zy op 
den roof lopen na zeker laiidlchap,daar de 
meerte tijd van ’t jaar de zon zich niet ver¬ 
toont, de Veulens op de uitterlle landpa- 
len laten: Wantopdie wijsde merryen in 
de nacht reis beter op den wegh lettende, 
lopen zy inde weder-komft recht op haar 
veulensan. Dedulheid derpaardenison 
gemeen, maar nochtans bekent. Gelijk op 
verheven , wanneer zy eten cn drinken 
vergeten, en door liefde uit teren. Die 
dwaling word haar benomen , indien ghy 
haar met afghefchoren manen weder na 
t water leid ; want zy dan die Iclykhcid 
befchouwendc, fchiet haarde oude beeld- 
tenis uirdezin. <l/E lianus fchrijfcdatde 
paarden van Lykofpadis veel moeiten 
doen om an haar voerluy fchoon te fchij- 
Iimerlyke nen. Tot de innerlyke zinnen, behoren 
zinnen, haar verftand, leerzaamheid, gheheugenis, 
liefde, de trouw teghen haar meefter, en 
haar fchaamte en grootmoedigheid. Tot 
haarverrtand behoort, datze de vianden 
van haar Vaderland kennen, zoo datze in 
den oorlog de vyanden byten. Datzehaar 
Meefter dien zy liefhadden,verloren heb¬ 
bende haar zelven uit-hongeren. Datze 
mcctc oiren te kennen geven ’c geen zy 
ghehoort hebben, en dat zy weten wie be- 
quaam om haer te beryden is. Het paard 
BucephalusoftOflenkop van Alexander, 
wilde niemand als het de Koninglyke za¬ 
del op had, behalvcn zijn meefter dragen, 
en inden flagh fwaarlyk ghewond zijnde i; 
het niet eer neder ghevallcn voor dat het 
zijn meefter buiten ghevaar ghebragt had. 
Dat het Paard van Julius Ctezar niemand 
als zijn meefter den rugh leende, verhalen 
Soltnus en Suetonius. Een ander van een ze¬ 
ker Ongcrs geneefmeefter, verwachten 
S’Jeton. in 
Ciïüre. 
hem ongebonden een gehelen dach voor 
de deur,tot dat hy van zieken weder keer¬ 
de , en als hy in quam liep het paard hem 
als groetende te gemoet; Dat men haar kan 
leren danften is door't voorbeeld van dc 
Zybariten openbaar, die zo ver vervallen 
waren datze over maaltijd haar paarden na 
de fluit leerden danften. Van dat paard 
’twelk Scaliger ghezien heeft fpreekt de 
zelve aldus. Een zeker landloper voerde 
een klein lelykpaard met zich, ‘tweik op 
zijn bevel zomtijds alles dede, het wandel¬ 
de, het liep, het draafde en het fprongh op 
vier, oft opzijn twe voeten. \Vy hebben 
ghezien dat hetwijndronk, en dat het op 
zijn billen neer zittende de voorfte voe¬ 
ten na den beker (trekte, en efcn bekken 
niette benen vaft hiel, als of hy van een 
baardfeheerderzoughewaflen werden.ge¬ 
lijk meneenghekapren Ezelghefchildert 
ziet, dat het zich op de aarde neer ftrekte, 
enuitgeftrekt bleeflegghcn, dat het met 
het toe-drukken van zijn winkbrauwen 
gelijk als toc-knikte: dat het zijn hooft op 
’ t bevel van zij n meefte r op lichte,zich op 
den rugh keerde, en in die vorm vertoon¬ 
de, als een vrouw die haar man indefchoot 
omhelft. DathetpaardzijnStalkcnt, cn 
van zelfs t huis loopt is openbaar. Daarom 
gheboodGalba.alszer van den cighendorn 
van een paard verfchil was, dat geblind na 
deRivicrtcleiden, enalsher gedronken 
had re ontdekken, om zijn rechte ftalte 
kiezen. Het paard van Dcuxippuswaszo 
onderwezen, dattet zonder toom gefwind 
voortliep, maar als hy langhzaam voort- 
gingh, heel vreedzaam (lil ftond. Dat de 
Paarden , vandeSwartenofc Moren.haar 
Heerenniet anders als de honden navol- 
ghen, befchrijft Strabo. Datze vandelarci 
gheleertzijn opden buik te llapen, lezen 
wy by Herodoïns. Een paard in Parthen 
bad den Kcizar Nerva an. Een ander te 
Parys groete de Koningin en liuifvrou van 
Ludowik dc xi i met gebogen knie Dat¬ 
ze door houte hoepen, als de honden ghe- 
lprongen zijn ,cn haar al fpringhende met 
j een grote fnelheidomdraydcn hebben wy 
te Veneticnin 'tiaar 1636gezien. Datze 
j een geheugenis hebben , geeft hetgheluid 
der Trompet voornamcnthjk te kennen, 
'tweik horende, (leken zy de oiren op, 
fnuiven nietteneufgaten, neyen, zy kau- 
{ wen op den toom, trantelen mette voe¬ 
ten, en (laan niet (lil. Een zeker brokvol- 
I ger by Tzetzes te paard rydende wierd 
van zijn middaghmaal verzet, om dat het 
Paard omtrent een pylaar komende, welk 
een landpaal was,meende dat daar een ry- 
kringh was, daar het rotten avond toe met 
allegefwindhcidomliep. Ik zwijg ’tgeen 
Tholozatmsvaneen paard van zeker Bift 
j fchop befchrijft, ’twelk zijn broeder zoo 
ghewenthad, dattet zoo dikmaal als het 
de woorden,God heb acht tot mijn hulpe, 
hoorde 
Sca’iger 
exerdc. 
209.1'. r. 
Zuidas. 1 
