DER VIERVOETIGE DIEREN. 
hoorde, zich met veel fpronghen verhefte. 
Van de liefde, dankbaarheid, en trouw je¬ 
gens haar meeflcr, zijn veel voorbeelden. 
Het paard van Antiochus heeft zich zel- 
ven ,al szijn Heer inde flag ghedoot was, en 
zijnopzitterCenteretriusGallus, van bo¬ 
ven neder ghcftort. Een ander van de Ko- 
ning der Scythen, heeft zijn vyand, die als 
overwinnaar hem beroven wilde , met 
liaan en byten omgebragt.Dat van Diony- 
zius, van hem inde modder verlaten, ghe- 
lijk wy by Plinius uit PhilUlus lezen, is 
zijn Meefter, zo haaft het zich gered had, 
na ge volgt, hoewel hem een gehele fwerm 
Bijen op den rug hing. Homerus zeit dat de 
Paarden van Patroklus gheweent hebben. 
Virgilms dat van Pallantcs. Suetonius het 
paard van Cxzar. En Kardanus zeit zulx 
van zijn Afturko. Plinius verhaalt ook dat 
veel paarden zo tot haar meefters genegen 
zijn, datze die betreuren , en mectranen 
bewenen. AIsdeKoning Nikomedesge- 
doot was, heeft zijn paard zich uit-gchon- 
gert.'t Zelve word van t paard van de jon¬ 
ge Athecnze Sokles verhaalt, als hy dat 
verkocht had. Van haar fchaamte zult ghy 
by (is&ïantts, Varro, en andcrevindcn. 
Plinius fchrijfc heel kort aldus Hy zeit dat 
een ander paard, als hem de blinden vande 
ogenghedaan wierden,en bekende dat hy 
met zijn eigen Moer verzamelt had , na de 
hoge ontoeganckelyke klippen ghelopen 
en aldaar gheftorven is. Wy b. vinden ook 
dat een Merryom cenzelve oorzaak , m't 
Land van Reatino haar meefter verfcheurt 
heeft. Want daar is ook een kennis van 
verwantfehap onder haar. Derhalven is 
een merry liever met haar zufter van het 
voorgaande jaar, als mette moer zelf inge- 
fpannen. Bezie. ylldrovandus\-i.x\Ae, yver¬ 
zegt van zeker Veulen, t welk uiteen on- 
behoorlyke verzameling van zijn meefter 
gheboren was. Van haargrootmoedigheid 
handelt de zelve heel breed, ’t Zal genoeg 
zijn te zegghen’t geen Plinius heeft, na- 
mentlijk, darmen ghebiedde manen der 
merryen af te fcheren , op datze de nede¬ 
righeid in ’t verzamelen metten Ezel zou¬ 
den verdraghen, en datze anders op haar 
manen te trots zijn. Daar zijn er ook ghc- 
vonden die zonder Ruiter een ftagh ghe- 
PlinlibS wonnen hebben. Inde kring,zeit Plinius, 
cap 42- U an de Wagen gevoegt zij nde, vertonen zy 
zonder twy fel een verftand van anmaning, 
en lof te hebben. Dat twe witte Paarden in 
dc hondert-jarige kring fpelen vande Kci- 
zar Klaudius, haar voerman af-gheworpen 
hebbende,dc prijs ghewonnen hadden, al¬ 
les onder de voet werpende wat haar te- 
gen-ftond. Hoewel zich een dapper voer¬ 
man daar teghen weerde; wyl het fchande 
was dat de kond der menfehen van de 
paarden overwonnen wierd, en dat zy ten 
leden haar wettelyke loop volbraght heb¬ 
bende bleven ftil ftaan. Hy voegter ter- 
ftond by. Daar is noch een groter voor- 
fpraakby de oude, datterinde kringhfpe- 
len een voerman is afgeworpen die op zijn 
voeten ftaan bleef, endatdePaarden in ’t 
Kapitool gheloopen, de zirftoel dry- 
maal om liepen. Maar het meeft van al 
was, datze daar van dc Veja mette kro¬ 
nen en overwinning gekomen waren, en 
Ratumena, die aldaar deoverwinning ver¬ 
kregen had,afgeworpen hadden, waar van - 
daar na den naam ande poort ghegeven is. 
De merry van Phido’tus Corinthier, welke 
Auraghenoemt was, heeft zoo Pauzanias 
zeit, haar voerman in 't aldercerft afgeval¬ 
len zijnde, haaroudc loop, als of zy haar 
Ruiter op gehad had , ghehouden, en om¬ 
trent het eind der loopbaan zich om-ghe- 
wend : maar het gheluid der trompet hoo- 
rende, is zy veel heviger an ghedreven , en 
als zy weder tot dc Overilen van’t fpel ge¬ 
keerd was, en verftond datzenudeover- 
winningh verkreghen hadde, bleef zy ftil 
ftaan. Indienghy haar toeneigingh en af- Toe-nei* 
keer an merkt. Het Paard heeft een zon- g"^’ e ’ r ea 
derlinge vrindfehap mecte hoenderen, en 
denotiseengeflaghtevan den Nachr-uil: 
mette Kameel, den Olyfant, de Wolf, 
den Beer, de Lceu, het Varken, deScha- 
pen, den Ezel, de Slanghen, mette Vifch 
Trachurus oft baftaarc - Makarcel; De 
Appelen, Vigen , enige Garft, t kruytgen- 
tiana , de fwarte verw, en doode licha¬ 
men ftaan haar teghen. Als Cyrus zijn 
Kamelen het paarde-volk van Krezus 
reghenworpenhadde, hebben zy de paar¬ 
den op de vlugt gedreven, Xerxes heeft de H f,J° r or ’ 
Arabier, die Kamelen ghebruikten, int l.i.p.ij. 
achterfte van zijn Leger gheplaatft, om dac 
de Paarden niet zouden verfchrikt wer¬ 
den. Inde Tarenrinze oorlog,zijn de paar¬ 
den, zo door degrootre en mifmaaktheid, 
en die nieuwe verw, en ’t wonderlyk ghe- 
krys van de Olyfancen verfchrikt, wijl zy 
vermoeden dat die onbekende Beeften 
meer vermochten als zy inder daad kon- 
nen,en ghevlugt, dat een groote verwoe- 
fting maakte. Als Cxzar in Brittannie een 
groote Rivier zoude doorwaden klomhy 
op een Olyfant, waar mede hy de Paarden 
van de Brittanniers op de vlught dreef. 
Datze geen trommels verdraghen konnen 
die uit een Olyfants , Kameels, oft Wolfs 
huid gemaakt zijn, befchnj ft a‘I J orta. Men 
zeit datze barften die onder haren Ruiter 
de voetftappen van de wolven volghcn :in- 
dien zy de hiel van het paard dat een wa- 
ghen trekt, mette voet floten,ftaat hy ftok 
ftil, als ofhy mette waghenvaft gevrozen 
was, gelijk wy by c yl'Jianus lezen. Dat de 
paarden niet zullen overtreden daar de 
darmen vande wolven begraven zijn , ver¬ 
haalt PieriusValerianus. Plinius fchrijfc pi; n ; U9 
datterghezeitwerd.dat degrootftewolts- iuij.c.19. 
tanden an de paarden gehanghen,haar on- 
vermoeit doen lopen. Van de paarden van 
B Lyko- 
