,8 BESCHRIVING 
opgeleit) is zokragtigh om 'thayrte doen 
groeyen, datindicn ghyde Vrouwen de 
kin daar mede beftrijkt , haar den baard 
uitloopt. Met Azijn gemengt, wektzede 
flaap-zuchtighe op. De pis met haarflijm 
opgeftreken, gheneeft de lyk-doorns en 
wratten, gelijk CMarcelhts verhaalt. Sa- 
vanorala zeit, datze voor de flank der 
neusgaten goed is. Diofkorides , datze de 
gravelige, gedronken zij nde,nut zy. Daar¬ 
om hebben zich de oude, daar niet van 
onthouden. Van den drek (preekt ‘Plinius 
aldus. Den drek van een Ezels-Veulen, 
dien hy eerft na zijn gheboorte uitwerpt, 
noemt menGolea, dien geven deSyriers 
in met honigh azijn tegen de ghebreken 
vandcmilt. Dezelveisook goed voorde 
rode en grauwe loop: met gezoden wijn 
gedronken . is zy goed regende kronkel- 
darm-pijn. De grootte van een boon met 
wijn in gedronken,geneed zy degeel-zugt 
binnen dry dagen. De zelve kragt isook 
in de drek van de Paards-veulens.Zy word 
ook tegen ’c bloeden der neus ghebruikr. 
Terentmus gebruiktze met zap van korian- 
der-zaat geweekt , en met roggen-deegh 
tot koekjes gemaakt, om de brand-brafem 
cn badard makareel te vangen. Van haar 
gebruik om laden te dragen, inde Molens, 
den Oorlog, en totte Ploeg, enz zwijg ik. 
Dit kan’erby gedaan werden , datter flui- 
ten uitte Ezels-beenen gemaakt werden, 
die aartiger als andere zijn , datter uitte 
huid met krijt , papier ghemaakt werd, 
■’t welk befchreven zijnde, weder uitge- 
wreven word, en uitbet hayr, laken by de 
Arabiers. Zy hebben ook haar geflagten 
en onderfcheid. Daar zijn Myziers van 
haar landfchap alzoo ghenoemt, die heel 
zeldenrechte benen hebben. Daar zijn 
veel verwige. Zoodanige deTurkze Kei¬ 
zer an FerdinanduSjKomngh van Napels, 
zond, gelijk Pontanus befchrijft. Hy was 
wonderlyk van hayr,gedrcept van lyf,met 
verfcheide verwen engelykedrepen. Zy 
zyn klein, zodanig lllyrie, Thraae,en Epi- 
rus voort brengen. Groot, zo Antron een 
dad in Thedalic voortbrengt Snel,als om¬ 
trent deEuphrates ghevonden zijn, zoo 
Xenophon verhaalt, die de Paarden in (hel¬ 
heid licht te boven gingen .Scahger fchryft 
dat de lydfaamheid en gezwindheid van 
deze Ezels zodanig is datze XL. M. tre¬ 
den op een dagh af lopen zonder cenige 
hinder. 
III. Hooft-Stuck. 
Van de Onagers ft JF oud-E-xel. 
O Nagcris de naam van een Woud 
oft Bofch-Ezel. De Grieken noe¬ 
men hem Onagron, als of men 
zeit, Onon agru oft Agrion, en 
Veld-Ezel. Nicephorus Kaliftus van Indie 
handelende, fchijnt hem te bcfchryven, als 
VANDE NATUUR 
hyzeit : dit zelve Landfchap draaght heel 
grote wilde Ezels, die wonderlyk verfchei- 
den geverwt van huid zijn, namentlyk met 
wit, (wart, wonderlyk onderfcheiden. En 
de ftrepen, die van den boven-rug na de zy- 
den en den buik zakken, en aldaar verdeelt 
en met drajingen door malkander gemengt 
zijn , maken een nieuwe en wonderlyke 
verfcheidenhcid. Oppiamtc fchryft hem 
zil ver-witte verw toe, ’t welk Gefnerus van 
een blinkend afgrauwe verftaat.Dat hy niet 
geheel wit is, bly kt daar uit, datter Oppia- 
nus by doet, datter een zwarte ft reep over 
’ t midden van den rugh loopt, hier cn daar 
met witte ringen fchoon verkiert .Haar hui¬ 
den worden,na’t zeggen vmZuidtu, Azoi 
genoemt.Zy leven inde wilderniffen,voor- 
namentlyk, mhogheen klipachtige plaat- 
zen, van Afrika, Lykaonia, enNariïnga. 
Men zeit datze inLycia niet over den berg 
gaan,die Kappadocia daarvan affeheid. De 
Garamantes vangen haar heel veel, zoo wy 
Luciantts geloven. InPfara,een Eyland van 
de /EgcifeZee, is een geilagte, die elders 
over-gevoert, niet in’ t leven blyft. Zommi- 
gc willen datze by de.Schyten niet ghevon¬ 
den werden. Maar Strabo heeft na-gelaten 
datter by de Inwoonders van de Poel Meo- 
tisjachtopgemaaktwcrd. Zy worden on¬ 
derhouden'met kruiden, voornamentlijk 
groene, en daar in komende,loey en zy van 
blydfchap, en konnen, fchoon zy zien dat¬ 
ze belaagt werden, daar niet van afgetrok¬ 
ken werden, waarom zy mogelyk by Slraz- 
za leujaerts genoemt werden.Datze ifnaak 
in Moeskruiden hebben, bcwyft het won¬ 
derwerk van Hieronymus , in’t leven van 
Hilarion. Wat angaat haar aart en wijs van 
leven, lzidorm en Bartholomem Engelf- 
man fchrij ven, datze met het evenaren van 
dach en nacht in de loute op yder uur van 
nacht en dagh eensloeyen, en dat daar uit 
de tijd bekent werd: dat nochtans meer de 
Cynocephalus toe-komt. Scahger verhaalt, 
datze, als zy een menfeh zien ftil liaan bly- 
ven : daar na mette achterfte voeten , de 
voorfte onbeweeglyk blyvende, beginnen 
achter uit te liaan. Klaar als dej ager zoo na 
bykomt, dat hy haar mette hand zou vat¬ 
ten konnen, nemen zy de vlugt. Van haar 
ver-zugtfprekenTV/w/or en Polirm aldus, 
n dit geflagt heerfchtcr een over een kud¬ 
de van de Woud-ezelinnen.Zy vrezen die, 
welkeyver-fugtigh van haar geilheid zijn. 
Daarom ïft da'tze de fwangere Ezelinnen 
bewaren, om an de Mannetjes Veulens, zo 
’t mogelyk is, de hoop van’t voort-telcn 
met een beet af te knotten: ’ t welk de Eze¬ 
linnen verhoedende, verberghen zy haar 
vrugtinde afwegen, en werpen graag in’t 
heimlyk. Datze ongeduldigh indorllzijn, 
befpeuren wy uit de H. Schrift. Zommighe 
kiefen voor de teling der Muil-ezels liever 
de Tamme woud-ezels. Dit dier word heel 
licht tam, engetamt, cn keert noit weder 
