3 ó BESCHRI VING VANDE NATUUR. 
Athen. 
Dipn.l.i. 
Plinius 
L7.C.30. 
Bell. obf. 
1. i.cap.óo 
Hippokr. 
de Vidt. 
rar.lib. 2 . 
gebruik is van ’t Vlees: En hoe-wel de 
Egyptenaars herKoeye-vlees verwierpen, 
en t Stieren-vlees aten : nochtans hebben 
de Romeinen verboden het Stieren-vlees 
te verkopen. Om dat door’teeten van ’t 
felve, de Pelt over de zwangere vrouwen, 
onder de heerfching van den trotzen Tar- 
quin, gevallen was. Het is by Homerus den 
Vorlten op-gedifcht; het welk eAtheneus 
ook an - tekent. Als Lyzander na Jonie 
vertrok,is hem een Os en twePanne-koe- 
ken toe-gezonden.In t Koningrijk Sene- 1 
ga,eten de Inwoonders anders geen vlees. 
Promerheus heeft,nat zeggen van ‘ Plinius 
den eerften Osgedoot. Darde oude op de ' 
grote maaltyden haar geheel gebraden op j 
gedifcht hebben , getuigt Arifiophanes. j 
De Turken ook in klein Azia, oft Natolia , 
wanneer daar een kind befneden wierd, I 
wiens ouders redelyke middelen hebben, 
zijn gewent een gehelen Os , daar een ge¬ 
hele Hamel in-ge(teken is,die ook eenHin 
metEyrengevultin heeft, an een dikken 
(taak voor een wakker vuur te braden,wel- 
ken by de Bloed-vrinden van t Kind op¬ 
gekloven word. Indien gy de hoedanig¬ 
heid van t Rundvlees inziet. Celjits zeit 
dat het vlees van de tamme van veel voed- 
fel, cn de Maagangenaamis, en onder dat 
gene gettelt werd dat niet verderft. Hippo- 
krates zeit dat het veel voed , den buik 
flopt, en zwaarlyk verteert werd. ByG<r- 
lenus is het geenzins vogtig, llymerig, oft 
tay, nochtans is het fchadelyk om zijn har¬ 
digheid , cn zwaarheid in 't verteeren, en 
hoe-wel het veel voedfel an-brengt, dat 
niet lichtlyk vervliegt, zo geeft het noch¬ 
tans grofbloed. Indien ymand uitteraart 
zwart-gallig is, zal hy licht tor zwaar-moe- 
dige ziekten vervallen, zo hy daar veel van 
eet. In zommige is de Milt van dat voed¬ 
fel niet weinig gezwollen , waar op daar na 
een quaad-vochtigheid door ’t gehele lyf 
gevolgtis. Zy zijn in ’t begin en t midden 
van de Lente van arger voedfel, als zyde 
jonge kruiden eten; Van beter alsde krui¬ 
den dik werden , enbyna haarzaatfehie- 
ten. Gezouten en gerookt worden fy veel 
van de Neerlanders,Engelfche, Schotten, 
cn andere Noordfe volkeren gegeten.Het 
vleesword meeltin’t midden van Ofto- 
ber en November in-gezouten, en op-ge- 
hangen zijnde, van zommige met angelte- 
kenGenever-hout, dat daar na weeruit- 
geblufcht werd, gerookt. Zommige me¬ 
nen ook dat de Verw van ’t Vlees pryfe- 
lyk is,en dattet roder werd,indien het met 
droge brand-netelsgerookt werd. Maar 
dat gerookt Vlees moet weinigh gegeten 
werden, omdat het niet oft weinig voed, 
het duurt lang in de Maag,en wordfwaar- 
lyk verteert, en verteert zynde geeft het 
heel quaad voedfel. Dat vanmiddel-baren 
ouderdom,en van eenOs,niet te veel door 
arbeid afgeflooft is,word voor het beft ge- 
keurt: maar de oude zyn bequamer om vet 
te laden, en Brujertmts heef t 7 X gezien die g ru j crjn 
uit Auverne gekomen waren, zoo zwaar u. 13 c. 18 
van vet, datze niet als met eenflede van 
die haar gekocht hadden konden vervoert 
worden. De zieke Beeftcn te (lachten is 
door de Wet in de voornaamfte Steden 
verboden, en die daar op bevonden wer¬ 
den, worden met een grote boete geftrafr. 
Want dat bedorven vlees teelt niet als 
quade vochtigheden en geeften, en is van 
zich zelf niet weinig bezwaarlyk. Het 
Kalfvlees,dat gelijk als gematigt, van goed 
zap,angenaam van fmaak , licht om verte¬ 
ren is,en goet bloed maakt,word van yder 
geprefen,en vele houden dat beter als bok- 
ken-vlees. Maar Kppefcentienfis zeit datze 
vijfthien dagen oud zijnde, moeten ge- 
flagt werden : Andere nemen haar naulyk 
voor den dertigllen dach van de Moer. In 
veel plaatfen van Vrankrijk , na t zeggen 
van Brujerinus, worden zy van een maand 
oft fomtijdsander-halfoud, den Beenhak¬ 
ker over-gelevert. Te Rome laatmenhaar 
dikmaal een geheel laar zuigen , en haar 
van kruiden en ander voedfel afhouden. 
Dat is een lekker beetje, en was by den 
Koning Fran^oys, den I niet weinig in 
gebruik. l)onatusAntonius ferrus , prijft 
het Vlees heel zeer, van die dry oft vier 
maanden oud zijn, oft niet ver over’t jaar. 
Wat angaat dcjuvencioft Vaarfen, de be- 
quaamfte zyn de volwaflêne, maar minder 
bequaamalshet Kalfvlees. Te Lyon zijn 
de Vaarfen, vaneen, twe, oft dry jaren 
heel angenaam. Brujerinus houd voor de 
befte die befprongen zijn. Laat ons nu de 
delen bezien. Dat het Kalfs-hooft gekookt 
en warm gegeten werd,is bekent. De Her- 
zene byzonder uit het Hooft genomen, 
word matelykin Water gekookt, daar na 
van zyn vliefen ontblood.in wijngeftooft, 
en met droge kruiden beftroit. Van het 
Kaakbeen gewaagt.na 't zeggen van At be¬ 
nens, daarhy van de lekkerlte beetjes van 
de markt handelt, Kratirms die om het 
Oden Kaakfbeen plukhayrde. De Tong 
wortbyde Hoogduitfen en Neerlanders 
in waarde gehouden. Hy wierd eertijds 
niet in de offerhanden gebruikt,om dat de 
Priefters die onder fchijn van Godfdienft 
voor haar zclven bewaarden. Zommige 
hem wel toe-bereidende braden hem an 
een fpit. De Uyers worden gemeenlyk ge¬ 
zoden, en daar na met vet oft boter in de 
pangefnerkt, cn met droge kruiden be- 
itroyt op-gedifcht. De Magen zijn onder 
de fpijs eertijds by de ouden beroemt. De 
Pens is onder de lekkernyen, inzonder¬ 
heid eertijds by de Romeinen , uit deze 
woorden van ‘Plinius bekent. Dit Dier is p]i H K 
bydeeerftevoor-ouderszoin achting ge- 1,8,'c. 4*. 
weeft, datter een, tot een voorbeeld van’t 
Roomfche volk, veroordeelt is, welke, wijl 
zijn dertele byzit zeide, noit Pens buiten 
op 
