der viervoe: 
teugje niet uit te drinken zijn , en vanno- 
deniszijn afemeenste herhalen. Als zy 
van een bequaam hoorn werker wel fchoon 
gemaakt zijn, konnen zy wel dry pinten 
nat houden. Zy hebben ook haar gebruik 
in de geneef kond. Haar ftremfel heeft de 
zelve kracht,gelijk dat van den Haas, zoo 
Zerapio verhaalt. Haar bloed,in wijn, mee 
apin m bereid, word by Ge/herus tegen de 
fteen geprezen. Een enig geneefmiddel 
tegen de heup en ander leden-pij n, bereid 
Marcellus Empiricus aldus. Gy zult den 
drek op den leventhienden dach van de 
Maan vergaderen, hoewel dezelve by de 
andere oude Maan vergadert,van de felve 
kragtis, als maar het geneefmiddel op den 
feventhienden dach van de Maan bereid 
werd. Van dien drek zult gy zo veel gy in 
een hand vatten kond, als maar het getal 
van die pillen oft keutels oneven is,in een 
vyzel werpen,en daar vijf-en-twintigazen 
wel geil ore Peper by doem dan noch ne¬ 
gen oneen van den beften honig,en van de 
befte otidfte Wijn dry pinten, en de pillen 
eerft gefloten zijnde,zult gy alles wel t'fa- 
men mengen, en in een glazen flefch be- 
fluiten Maaropdatdekragt van ditge- 
ncefmiddel te groter zy , moetgy dat op 
den zeventhienden dach van de Maan 
doen, en als gy dat geneefmiddel zult ge¬ 
bruiken, op den donderdach beginnen,en 
zeven dagen na malkander in-geven.Mits 
dathy, diehetzalin-nemen, opeen bank 
tegen ’t ooften ftaande, dat in-drinke. Dit 
fchrijfc Marcellus, twelkcnkel beuzelin- 
gen zijn. 
III. STIP. 
Van de ‘Bubalus, oft Subalis, 
en ‘Pygargus. 
V A n de Bubalisheeft Aldrovandus 
dit: Ik meende, zeitliy, eertijds 
dat de Bubalis van de Bubalus in 
gedaante verfcheelde : maar be- 
Aldrov. dro g cnzi jnde, enz: bezie af/^mi.Pag. 303. 
Hiftor. ‘ tot het einde. Watzijnnatwqf belangt, hy 
BiCc.14. bemind wonderlyk zijn eigen land. Ineen 
vremde plaats gebragt,cn in de wey ge jaagt 
zijnde,keert hy weder na zijn oude. Als hy 
bevreeftis, meenthy, ’t hooft verborgen 
hebbende, bevrijd te zijn, gelijk de Struif- 
vogel.Hy vlied alle wrede en ftrydbare die¬ 
ren. Zijn bloed ftremt wat ftyver, als dat 
van den Haas,oft het Hert: wijl hy naait oft 
Weinig minder , met het Schapen-bloed 
overeen komt. Het dunkt ons ook goed 
van de Pygargus met de woorden van Al¬ 
drovandus , wat het Schaap betreft, te fpre- 
ken. De Pygargus. (’t zijn zijn woorden 
zeit 'Plimus in de voor-gedaagde woorden, 
pag. 30 ]. tot het einde,_) woont meelt in 
eenzame Boflchen. 
c* 
riGE DIEREN. 
IV. STIP. 
F a n de Caprea van Plinius de 
j Capra Strepjlceros en gemene ‘Dtis. 
D E Caprea van Vilnius is onfc Ca- 
preolus , welken de Hoogduit- 
fchen Ach noemen.Hy is de Her- 
| ten inverw niet ongelijk, maar in 
, lyvigheid veel minder, en naulykingrote 
de Geit gelyk.Het mannetje heeft gemeen- 
I lyk hoorns op ’t hooft in zes takken ver¬ 
deelt.Daar ïilcr een geweeft die zeventhien 
hoorns had, welkers af beeldfel an o Aldra - 
vandus van den Hertog van Beyrcn gefon- 
denis. Plimiis fpreektcr aldus van. Öena- 
tuur heeft an de Caprea takkige hoorns, 
maar kleine, en die afvallen gegeven. Hy 
is ichcrp van gezicht, klein van Item, en 
wiflèlt geen tanden. Virgilius wijlt an, dat Virgil. 
hy met plekken getekent is. Servius lei t dat Eclog.2. 
int, dat hy met wit bel prcnkelt is, nament- 
hjkdie noch de plekken van zijn eerltcn 
ouderdom heeft: want zeit hy metter tijd 
veranderen zy haar verw, en de plekken 
worden van minder angenaamheid. Zy 
worden veel in de Alpen van Switferland 
gevangen. Nochtans beminnen zy lager 
plaatfen als de Steenbok oft Klipgeit. Het 
wijfje, als het mannetje gevangen is, zoekt 
een ander, en leid hem tot haar oude woon¬ 
plaats. Maar als het wyfje gevangen is, 
wijkt het mannetje na een ander plaats en 
volgt een ander wijfjehaar hoorns,dorven, 
oft weten zy niet tc gebruiken. Met de Pa- 
tryfen houden zy vrindfchap en weiden op 
een zclvc plaats. Dat zy in ’ t lopen regen de 
wayende wind in zetten, zeit Bellizarius, 
om haar trage gceften te verkoelen. Datze 
met de wilde Swyncn in goed vocdfel o-c- 
lijkzijn,zeit litlms Alexandrinus, bchalven Mark^H, 
dat zijn vleefch lichter verteert werd en Brazilië! 
ookverdwijnt. Hier toe behoren ook de “P- 10 - 
Brazilfche Geiten oft Bokken, die tweder- 
ley zijn, namentlijk Kagua Kucte, enKa- 
gua kuapara; die zijn onze Geiten by na ge- 
lijk, het hooft is omtrent zeven vinders 
lang, met grote zwarte oogen, lange wy de 
neufgaten,een fwarten mond, een blinken¬ 
dehuid, met ooren vier vingers lang, twe 
en een half breed, en met zichtbare aderen; 
een ronden hals, maarmeerder vanhairals 
andere delen: cn de lengte van den hals is 
omtrent yyf vingers en een half. Delengtc 
van ’ t lyf is van ’ t begin van den hals tot het 
begin van de Hart twe voeten. De ftart is 
kort, als in alle Geiten. Sijn voorftc benen 
zijn een, endeachtcrfteander-halve voet 
lang, yder heeft twe zwarte klauwen, cn 
boven deze noch twe kleinder op malkan¬ 
der leggende. Hy wort met glatte hairen 
bedekt, die over ’t gehele lyf,de voeten, en 
benen rofch zijn, an den hals en op ’t hooft 
donker,onder de krop en onder de hals wit. 
De ftart is ook onder wit. De ooren binnen 
witachtig, uitterlykrofch, en bynazonder 
I hairen. 
