roS BESCHRIVINC I 
Phytiokaris verhaak , dat een fluiter die 
met alle kracht op de fluit fpeelde, liet ge¬ 
weld der Woiven in toom hiel. Qefnerus 
heeft ymand gekent, die, als hy den Wolf 
met lleenen niet konde verlchrikken, met 
het geluid van een trom verdreven heeft. 
Men zeit, dathyde Papegay bemind. In- 
Ziektcn dien gv haar ziekten anmerkt. Hy word 
metdulhcid, voct-evel, en’t keel gezwel 
gequelt,cn fterft van’ t kruid Ly koctonum. 
Gewond zijnde, wentelt hyin’tllijk, en 
floptalzoohet bloed. Zy leven heel lang, 
en worden in haar ouderdom met de tan- | 
dengequelt, zoodatzedie ook alle verlie¬ 
zen. Omnuyetvan haarverftand te zeg- | 
gen. Zy eten kruiden om datze zwakke in¬ 
gewanden hebben, zy eten voornamentlyk 
hetkruid drakontium, oftdraken-wortel, 
om haar tanden te fcherpen. De korte wor¬ 
den voor de ftoutfte gehouden. Als zy in 
een gat gevallen zijn , oft haar gevangen 
vinden, toonen zy haar door verbaaftheid 
onfehadelijk, ’twelk Gejnenu met een oft 
twee gefchiedeniflen beveftigt.Zy kennen 
die haar gellagen hebben, en vallen met 
voordacht op haar in. Zy beminnen haar 
jongen. De Wolftnbewaartdejongcn,en 
de Wolf verfchaft haar fpijs tot voedlcl. 
Als zy vlugten, nemen zy haar jongen me¬ 
de. Zy gebruyken meeft haar lagen by 
grau weder, om datze dan beter fchuilen 
konnen. Als zy over bladeren lopen, lek¬ 
ken zy haar poten om geen gerucht te ma¬ 
ken. Als zy over de Rivieren zwemmen 
willen, vatten zy malkander by de ftart, 
om niet van de vloct af-gedreven te wer¬ 
den , en zwemmen zoo op een ry over. 
Enopdicwys malkander by de ftart vat¬ 
tende, konnen zyeengeheelen Os uit de 
-ffiliamis poel trekken. Als haar ymand befpied, 
H. A. 1 . 8 . wanneer zy eten , worden zy grimmig. 
c ' 14. Indien haar een beeft, en een menfcli ge¬ 
lijk voor-komt, (paren zy, xoo^Albcrttis 
zeit,altijd den menfcli. Ymand,zeit Gefnc- 
r«r,heeft my verhaalt, dat hy gezien heeft 
dat een Wolfcen hout van dertig oft veer¬ 
tig pond met de muil op-vatte,en zich daar 
mede gewende over een groote ftam van 
een boom te fpringen: En ten lellen, als hy 
meende dat hy zich wel geoeftent hadde, 
verborgde, maar als ’er om de Haver die’cr 
gezayt Hond, een wild Swijn, met veelan- 
dere van allerley ouderdom, zoo groot als 
klein , voor den dach quam , fprong hy 
ookuit, en een Swijn dat van gelijk ge- 
wigt met het voor-genoemde hout Icheen, 
anvattende, begafhy zich met een fprong 
weder achter de ftam van den boom, daar 
hy ’t felve doode en op-at. Somtijds ma¬ 
ken zyvrindfehap met de Honden en val¬ 
len zoo gehjklyk in de fchaaps-koyen. In¬ 
dien zy cenig klein V ee ontmoeten, vatten 
zydatbydeooren, enleyden dat zoo met 
haar, en tegen-ftrevende, Haan zy dat met 
de ftart, zoo dat het dier dikmaal radder. 
/ A N DE NATUUR 
ais de Wolf loopt. Als zy in de fchaapft 
koyen komen , brengen zy alles om den 
hals, eer zy een om te eetenan-raken. De 
Stieren durven zy niet van voor an doen, 
omdatzede hoorns vreelen. Waarom zy 
m ’teerll haar gelaten, ofzy van voor wil¬ 
den vechten, en lchieten haar dikmaal na ®i.H,A. 
deoogen, maar zich daar na om-keerende, 141 ï cl ?. 
fpringen zy haar op den rug, daar zy haar 
heftig tot de dood toe op-zitten. Zy wor¬ 
den met den ouderdom op de wijs van de 
Honden en Paarden grijs. Hongerig zijnde 
ruykcnzy ’s nachts haar roof een half uur 
ver tegen de wind, en het doode lichaam 
viudende, liepen zy dat met haar. Als ’er 
Ibmtijds een huilt komen de andere by 
hem, en vallen alle gelykelijk, een kudde 
van Paarden an, dat in ’ t gebied va n Bono- 
niedikmaal gebeurt. Zy loopen ook dik¬ 
maal met hoopen voort, en bly ven in’ t hol¬ 
de van de nacht omtrent haar voor-geno- 
men plaats.Ondertuflchen een na het Dorp 
lopende , wekt hy de Honden op,en trekt 
haar meteen geveynfde vlugt tot de plaats 
der hinder-lagen, daar de Honden van de 
ander W olvcn verfcheurt werden.Zy wer¬ 
pen dikmaal de bladeren en takken van dc A!bcn '‘'- 
Wilge-boomen voor, om de Geyten welke 
die graag eten te verlokken: Wy hadden 
by na haar llem vergeten, welke de ervare¬ 
ne Ululatus, oft een gehuil noemen, en dc 
Grieken door het woord Oryó, enOryó- 
mai, uit-drukken. Hy word by eerlykc lui- Gebruik, 
den niet op de tafel gebracht, om dat hy 
droog, grof, en Hinkend vleefch heeft. Hy 
word nochtans fomtijds in Jufubria gege¬ 
ten. In de Geneefkonft heeft hy groot ge¬ 
bruik. Levend m den oly gekookt , word 
hy tegen’tvoet-evel gebruikt. Met een 
riem van zijn huid den buik tegen de kron- 
kel-darm te gorden, word by Rhafes gc- 
prefen. Zijn vleefch te eten is dc barende 
vrouwengoed, zoo dat het ook kracht te¬ 
gen haar geleden ongemakken heeft. Het 
hooft onder ’t oor-kuflèn geleid verwekt 
llaap. Het vet word in de Salvcn tegen het 
voct-evel gebruikt. Het bloed met oly van 
noten gemengt, geneed de doofheid. Het 
rechter oogh gezouten, en an-gebonden, 
belet het an-vallen van de koortzen. De 
tand, verzacht de kevels, waar door dc tan¬ 
den lichter voort-komen. Dicinhet keel 
gezwel Synanche genoemt, door dc ftrot 
van ccn Wolf drinkt,geneeft. Deze onder¬ 
vinding zeit Agrikola van Adolpl. us Okkon 
geleert te hebben. Het hart word onder dc 
tegen-middelen voor het vallend evel ge¬ 
mengt. HetGeneefmiddeldat Gefnerusm 
een gefchreven boek gevonden heeft, wort 
uit een Ons ly m van eten Eyken-boom,ecn 
half Ons lym van de Peer-boom, twee vie¬ 
rendeel loods van ’t fchrapfel van de top¬ 
pen van hertfhoorn , en een vierendeel 
loods van ’ t hart van een Wolf bereid. Ar- 
chïgenes, pryft by Ga/enus, de lever, tegen 
dc 
