lier. VI. E. 
$.c. Ij. 
imbr. H 
)igit. I 2 
Befchrij 
ing. 
Plaats, 
Teling. 
Afkeer. 
Aart. 
DER VIERVOETIGE DIEREN. 
beweegdc het fich noch , en trokzijn voe¬ 
ten na iich. De Laat die hem levend gefien 
heeft, getuigt dat het afbeeldfel, ’twelk 
wy vertonen, den hals een weinig te lang 
heeft. Zommige doen’cr noch by dat het 
dierzo vaflanhangt, dat hy nietalsdoodt 
. kan afgerukt werden. Hermndus feit, dat 
het opeen dach naulijk vijftig treden kan 
voortgaan. En doet'er by dattet alleenlijk 
’s nachts gheluid maakt, en datdelaatfle 
lettergrepen meer en meer fijndcr werden; 
dathetzomtijds twintig daghen fondcrc- 
ten op de bomen blijft, en met fwak ghc- 
ficht begaafds. De ander gedaante die by 
Lcrius Hay genoemt werd, heeft een ange- 
fichralsecn Aap, een ruige vlokachtighe 
huid, ruige benen, an ider voet dry lange 
fcherpe nagels, en word gevanghen zijnde 
lichtlijk tam. 
VI. HOOFT-ST. 
Van de Taxus oft Tas. 
D E Taxus heeft geen eyghcn naam by 
de Grieken. By de Latynen wort hy 
' ookDaxusgenoemt, gelijk by i ^Albertus, 
mogelijk van ’tGricldb woorddafijs.dat 
ruig en vlokkig betekent. By Bartholomeus 
i^Anglicus word hy Meles, Melis, en Me- 
lus genoemt. Melo, en Melotus by I^tdo- 
rtis, ’t zy of om de rondachtigheid van zijn 
leden, oft om iets anders. 
Het is een dier groter als eenKat of Vos, 
na welkers aarthetfweeft, maar is langher 
met een vlokachtige huid, bars en vaal ge- 
verwt. Hy heeft meer witte als fwartc hay- 
ren. Het hooft in ’t midden fwart, an de 
zijden wit. Een brede ruch : heel fcherpe 
tanden. Zommige eigenen hem de benen 
vandelinkerzijdkortertoe,maard’ondcr- 
vinding fpreekter tegen. 
Zy worden overal in de bergachtio-hc 
plaatfen van Italië, Switferlandt en elders 
gevonden : Zy leven met Hordeis, worm- 
tjes, appels en druiven, daar fy voorna- 
menthjk in den Herffl vet van werden. 
Maar zy eten heel graag kony nenvlees, als 
mede van ganfen, jonge hoenders, en an¬ 
dere vogels. 
Zydraghen haar jongen op de wijs van 
de Voden, en baren op de derde maandr. 
En werpen in het begin van den Herfft 
twee oft dry jongen. 
Daar is een grote ftrydigheittuflehen de 
Taxus en de Voflèn, want als defe verne¬ 
men dat d’andere uit haar hollen geloopen 
zijn , maken zy die met haar drek vuil en 
Hinkend, zoo dat de andere gedwonghen 
werden, andere hollen te maken. ! 
Van haar aart en vcrfland hebt ghy dit. 
Zy hebben zoo harden huidt , datfe de 
Hagen tegenflaan. Den neus zo fwak, dat¬ 
fe die ghequetfl zijnde flerven. Daarom 
heeft mogelijk Tl'mim gefchrevcn dat defe 
beeflen met haar opgheblazen en uitghe- plinHN - 
fpannehuid, de flaghen der menfehenen *' s ' c ’ ' S ' 
beten der honden tegenHaan. Als hy van 
de Honden oft andere dieren overvallen 
werdt, lcit hy zich op den ruch , en weert 
lichmet tanden en voeten. Van de kort¬ 
heid van fijn benen bewuflzijnde,loopt hy 
niet ver van zijn hol. In ’t koudfivande 
Winter fchuilt hy, en wordt van Hapcn 
vet. In de Winter by ’t vuur ghebrachc 
zijnde, werpt hy fich op de kolen, gelijk 
Karolus Stephanus heeft anghemerkt. Dat 
zijn vet met het waden van de Maan 
groeidt, met het afnemen mindert , en 
! mette oude geheel vergaat, is onzeker. 
I Zijn beet is vergiftig, omdathy Horflèls, 
en andere vergiftige dieren eet. Haar ver- OLlm 
Hand betonen zy in zommige dingen. Als Magn.1,18 
zy haar fchuilgaten maken, Hellen zy de c ' ‘ 3 * 
' Luyjaart tot een wechvocrder van haar 
uitghegraven aarde, en na dat zy hem, op 
j den rug leggende met uirgeflrekte benen, 
'gheladen hebben, vatten fy hem meteen 
beet by de benen,en trekken hem uithef 
hol, en dat foodikmaal tot dat de breed¬ 
te van’t hol groot genoeg om in te wonen 
is. Zy brengen met het hooft en de voeten 
zo veel bladeren en kaf binnen om haar 
een nefl te maken, als een menfeh met 
zijn arm niet dragen kan, en maken haar 
holen met twe uitgangen. Als de Zuide- 
wind wayt, openen zy het noorder , en 
by Noordcwind het zuider. Zy vergade¬ 
ren haar koft tegen de Winter, endiewat 
langduirende, belet het mannetje, twijf¬ 
elende oft fy fulkx tot de Lentckonnen 
uitharden, het wijfje, haar niet zat te e- 
ten. Wanneer fy door ouderdom blind 
werden, koomen die niet uit haar hol, 
maar voeden malkander. Als fy booven 
op de hoge klippen dejaghers vernemen , 
leggen zyhaar voorfle voeten op ’rhooft, 
rollen haarin een tot een ronden bol,op de 
wijs van de Beren, en werpen haar van bo¬ 
venaf. Inltalie, Hooghduitfland, en an¬ 
dere landen, is haar vlees in waarde , voor- Brujer. de 
namentlijkin den Herffl gevanghen. By[“ lba c rla 
de Switfers worden fy met peren gekookt. 5 
SavanoroU ghelijktfe by de wilde S wijnen. 
Flatinx by het vlees van de Stekelvarkens. 
Wat angaat de Genees-konfl. Het vet 
van de Taxus van achter ingefpuir, ver- 
facht de pijn der nieren. Teghen de 
ghekrompe leeden wordt den oly ghc- 
prefen, welkers toebereidingh ons Wek- Wekkj.i. 
kerus leerdt. Hec verdroogde bloedt j.'" 1 !' 1 "'- 
gheneefl de lazery, indien wy Karolus pcc ' 1 ' 
So^r«//«rghelooven. In de Pefl wordt hec 
met fout, en de hoornen van dieren over- 
gehaalt, ingegheven. Lonicerus haalt het 
alleenlijk inde hondsdagen over, en fchrijft 
’er twe vierendeel loots van voor. Gefrerus 
fchrijft geleien te hebben, dat een middel, 
Q_ ’t welk 
