DER VIERVOE 
fondcr vogtig werden. Dattet de ballen 
nier zijn, kan daar uit geoordeelt werden , 
om dat van daar geen doorgang ghelien 
werd. Indien wy de innerlijke deelen be- 
fchouwen, in tong,hart, maag, darmen , en 
de lever in vijfquabbé verdeelt, is hy meer 
Varkenalsenig ander dier gelijk. De gal 
Icit onder de kleine quabben van de lever 
verborgen. De milt istenanfienvan’tlijf 
klein. De nieren zijn fo groot als van eenja¬ 
rig Kalf, met veel vetsovertogen. De blaas 
die van'tVarkcn gelijk.De ballen zijn klein 
en an den ruggraat valk Het wijfje volgens 
d’anmerking van Mattiholus baart haar jon¬ 
gen, en lofthaardrekenpisdooreenfelve 
uitgang, wijl den hals van de blaas, cnlijf- 
moer daart’famen lopen. Incenopgefne- 
dene heeft Gcfnerus, in dat blaasje een gele 
vafte Hof alswafch, fcherp en niet aard¬ 
achtig ghevonden, en dievaneenpondt 
fwaar. H y heeft ook een teellid gevonden 
uiteen been beftaande. En in beide bul¬ 
ten noch een ander blaasje,’t welk eenfelf- 
Itandigheid in hadde die honigachtig,ftin- 
kent, en als verrotte kaas was. Defelveis 
ook in de wijfjes maar fo weinig, datfe nau¬ 
lijk een ons fwaar is.In welke Bellonius een 
Heen fo groot als een ey gevonden heeft, 
die wasongctwijftèltvervalfcht. 
Plaats. Daar worden ook Bevers by de Borgon- 
; cali jonsgevonden, ook omtrentderivier Ma- 
:rcit. 115. trona, in Galkongje, Lotthringen, inOo- 
j' 1 Henrijk omtrent den Donau, daarfy Beferi 
4 ." ' genoemt werden, in Switferland, omtrent 
derivier Arula, Rufa, enLamagus. Ook 
in Polen, Ruffic, Pruiflèn, en Italië, voor- 
namentlijk daar lich de Po in dezeeont- 
laft. Ten lellen omtrent de rivieren van 
dePontus, daar de befte Bevergeil van 
daan komt , en ook in Spanje. Datfe 
meerder in de Noordfe waters, als inden 
Rhijn, dcDonau, oft in andere door ge¬ 
durig varen van de fchcpen beweegt ghe¬ 
vonden werden , fchnjft oUus CMugnus. 
Doch waar hy leeft daar iit een twijiïel- 
baar dier, en maakt daarom holen dicht 
an de ftranden. 
Hy eet bladers van bomen,ook de fchor- 
fen van de Elzen, Populier en andere. 
Voornamcntlijk is hy graag na de brede 
Wilgen om haar grote bitterheid. Dat hy 
vifch eet heeft Albertus valfchlijk verhaalt. 
WantPeliceriusBiflchop van Mompelier 
heeft hem dikmaal levende , en doode 
voorgeworpen , die hy nochtans niet eens 
ruiken wilde. In’tbeginvan de Somerals 
de t’famen ftarring van den Dolphijn niet¬ 
te Schutter ondergaat worden fy geil. 
Tehng. De tijd van haar baring is het einde van 
denherfft, als de bladeren afvallen. Haar 
ftem heeft Iulius Pomponius , wijl hy die 
door naamdichting niet kont uitdrukken, 
befchrevcn, datfe het gekrijt van de kin¬ 
deren gelijk is. 
T I G E DIEREN. u 3 
Haaraarten verftantbewijftditvolgen- Aait; 
de. Zy laten niet eer af van byten voordat 
fy ’t geknars van de beenders horen. Wan- 
neerzy t’huisopgevoed werden, zijn zy 
zo fchaamach tig, datfe nocht met haar pis, 
nochtdrekhethuisvuilmaken , en alsfy 
gheen opening fien klaghen. Zy hebben 
haarjongen zo hel, dat lich een van boo- 
ven neder gheftort heeft, het welk van 
den Biflchop Pelicerius verhaaltis. Met- 
te voorftc poten als met handen brenghen 
zydefpijsnademondt. Alshaar debuik, 
van de boomfehorflen die zy eten, oft om 
datrer weinigh gals na de darmen fchiet, 
verftoptis, ttekenzy haarachterfte delen 
dikmaal in het water. Het geen van het 
afrukken van zijn ballen, als hy voorde 
jagers vlied, gefeit werdt, is valfch. En 
dat gevoelen is daar van gefproken om dat 
hy die zoo zorgvuldig verbergt. Datfe Ai - U H A _- 
een zonderling verftand hebben, heeft <• 15-M7- 
deanmerking ghelcert. Want alsfy hout 
om haar woonplaats te maken by een voe¬ 
ren , leggen zy ’t felve, de oude op den rug 
leggende, heel konftlijk tuften de benen, 
en trekken die mette Hart na haar beftetn- 
de plaaats. De oude wordt den ruch won¬ 
derlijk kaal. Die welke by de Schijten Ra¬ 
ven genoemt werden, vergaderen appe¬ 
len, en kloven fchorflèn, andere laden de 
appels en fchorflèn opden rugh van twee 
t’faamghevoegde, daar fyeen rooftervan 
ftok jes op maken.De felve als de lwarte die 
Koningen genoemt werden, gevanghen 
zijn, verbeelden den rouw met haar ange- 
ficht en gang. Als zy hout halen, lopen fy 
altijd den ièlven wech van de rivier na den 
boom, en verlaten den boom niet, voot 
dat zy hem geheel doorklooft hebben, en 
om niet overvallen te werden, fien zy na 
iderflagopwaarts. Tenleftcn, fy maken 
haar woonplaats zomtijds op hoger, fom- 
tijdsoplagerplaatlèn, nadatfichderivie- Gcbruiit. 
ren in ’t gemeen verheffen, en veranderen 
die een dach te voor eer het water begint 
op te vloeyen. Haar vlees is niet onange- 
naam vanfmaak. Indien het door toebe¬ 
reiding al zijn quaadaartigheid afgheleidt 
heeft. De voorftc delen zijn warm,de ach- 
terfte, na ’t feggen van Matthiolus , fo koud, 
datfe als de Landfchildpaddcn in de Va¬ 
llen toegheftaan werden. Dcftartisbyde 
Lotthringhers in waarde, en fmaakt als 
een wel bereide Prik oft Negenoog. Zy 
wordt vanzommighe gebraden , en met 
gengber beftroit. Gcfnerus zeit, datfe de 
Irnaak van een Tonyn , oft Aal hebben. 
In de Genees-konft wordt het bevergeil, 
degal, het fttemfel, de pis, de Hart en 
huid gebruik. Het bevergeil datvolghens 
Diofkondcs met veel natuurlijke rokken be- 
dekc , binnen mee een wafchachtighe 
vochtigheid verfien , en fcherp van reuk en 
fmaak is, moet voor beft gekoren werden. 
CL 2 ’t Welk 
