DER VIERVOETIGE DIEREN. 
feftreepalsghebonden cn onderfcheiden. | 
VI. De overbrenghendezaatvaten C zo ik | 
het wel onthouden heb} zijn mette water- 
pczenonderftut. VII. Deftrot isalsinde 
Land-fchildpad, wijl het een ftemloos dier 
is. VIII. In ’tbinnenoir zijn twee dingen 1 
anghemerkt, de hameren het anbeeld zijn 
wonderlijk klein. Hctmiddenbcen tuften 
beide oirbeenders is heel fponcyachtigh. 
IX. Deuitfteekfels van de onderkaakzijn 
weerzijds dry. X.Het is waarachtig’t geen 
Flinius van de Mols-ogen fchrijft: want zy 
worden in haar plaats, en geheel fwart,met. 
een vel bedekt gevonden; maar heel klein 
als het zaat van vloykruid. Daar in zijn 
geen oogzenuwen,(jzo veel ik hebkonnen ■ 
merken} en ik weet ook niet wel, ofzy 
ook zien konnen, niecalleenlijkomdatfe 
met een huid bedekt zijn; maar om datter 
veel’tgcen noodfaaklijk is an ontbreekt. 
Ik zoud menen dattet meer tekens van oo- 
gen alsoprechtc oogen zijn, daar denatuur 
in heeft willen fpelcn, en betonen, dat baar 
niet het vermoghen ontbrak, om oogen te 
maken wanneer zy wilde. Oft moghelijk 
bedenken wy dit zo waarfchijnlijk te zijn. 
Wederom ïllèr in eenander Molin ’tjaar 
1617. ditangemerkt. Het vlefig vlies was 
geheel cn wonderlijk an de huid gehecht. 
Deherflènewas naevendeling groot, wel 
verdeelt en volmaakt. De oiren liaan niet 
uitterlijk, maargehecl binnen verborgen, 
welkers dry beendertjes boven maat klein 
zijn. 
: Plaats. In Theffalia is de Mol zo gemeen in de j 
aarde, datter een Stad zo men zeit vanuit- j 
gegraven is. In'tland Orchomcne,zo Ari- 
fioteles verhaalt,zijn zy overvloedig. Maar 
111 Lcbaikageen, en daar gebracht zijnde, 
i’lin. H.N. graven zy niet, mogelijk om de hardigheid 
" 8 ' c,lS ’ van ’tLand. 
i Spijs. Zy eten inzonderheidt wormen. Daar¬ 
om houden zy veel van de mefthopen. 
Zv verfijnden oock allcrley gheflacht 
van wormen,en als die ontbreken, etenzy 
aarde. Men heeftfe ook wortels van krui¬ 
den, en koornziencten, enopdepad- 
den zien vallen. Zy groeyen ghemeenlijk 
uit aarde van den regen bevochtigt onver¬ 
rot. i ^Albcrtus zeit datfe geen uur boven de 
aarde leven konnen, maar valfchlijk. Zy 
hebben wel donkergeiicht, maar treffelijk 
gehoor. 
i Gebruik. Hy heeft ook in degheneeskonft en an¬ 
dere dingen fijn gebruik. De tand uitte le¬ 
vende gerukt, word gelooft de tandpijn te 
ftillen. Uit hem worden pillen met honig 
gemaakt, die ingenomen de kropfweeren 
wcch-nemen. Het hooft doorgefneden, en 
met aarde van de Mollen uitgegraven, ge- 
ftampt,en in een tinne doos tot koekjes ge¬ 
bracht, word tegen alle halfpijn ghebruikt. 
Het bloed doet hayr groeyen, en word te- \ 
gendeVijt geprefen. Het vet word ghe-j 
bruikc om ’t uitwaden van’t hayr te belet¬ 
ten. 'JMannellus bereid hier toe een falf uit 
vet van de Mol, en de Vleermuis. Deafch 
dient de Heelmeeftcrs in ’t genezen van de 
fweringen. CWi&aUus leidt onder’thooft- 
kufien van de deke de Chelidonia , met 
het hare van de Mol, om te onderraden of 
de zieke derven zal oft nier, en gelooft dat 
hy helder opzingen zal, indien hy zal ge¬ 
zond werden; zoniec, dat hy zal wenen, 
Methet waterdaareen Molin geweekt,en 
zijn hayr in afgeleit heeft,doetmen de hay- 
ren weder groeyen. Datter uit de vellen 
mutfen gemaakt werden, verhaalt Agrikola. 
XIX. HOOFT-ST. 
Van de Land-Ezel. 
O 
E Egel is by de Latijnen Echinusge- 
noemt, niet van de ruigheid van fijn 
pinné, maar liever om dat hy by zijn pinnen 
niet kan gevat werden. Galcnus noemt hem 
land-Akanthio. Zuiias noemt hem Akan- 
thochoiros oft Stekelvarken. He^ychms , 
Akantonothosoft Stekclrugh, om'de an- 
ghels die hy op den rugh heeft. Lyko- 
fhron heeft hem om zijngrootelidighcid 
Nauplius ghenoemt, welken naam de 
Latijnen de Zee-Egel toe-eigenen. Zom- 
mighe noemen hem met Flinius Herix, 
Hericius , en Herinaceus, en dat niet 
qualijk: want dit dier Ichijnt fijn naam 
van Horror oft Barsheid, oft ook van 
Harrendo, oft van anhanghen te hebben, 
om dat de vruchten an zijn anghels blij¬ 
ven hangen. Het is een beeft, zo hen Her- 
moUus kortlijk befchrijft, van grootte als 
een Konijn , overal met pinnen befet, be- 
halven an de mond, de voeten , en het on¬ 
derdeel dat met weinig vlokken gedekt is. 
In hem is anghemerkt, dat alledefpieren 
van’t lijfrondmakers zijn , de darmen zijn 
vanghelijke dikte oft lieverduntc, heel 
lang, zonder onderfcheid van blinde of an¬ 
dere darmen. In’t korte, die van de Muis 
gelijk. Haar drek is ook even de felve, en 
de ballen die dicht an ’t teellid hanghen. 
Die lange oorfprong heeftopdeftartghe- 
drukt zijnde, zaat uitgegeven als eenig geel 
flijm. De lever heeft feven quabben. De 
byftanders van’t teellid zijn eenige wrat- 
achtighe trofwijfe klieren, in pinnetjes ver¬ 
deelt, op de wijs van een uitgegeten klip, 
die gy enigzins mette quabben vandc long 
kond vergelijken. De ballen zijn inwaarts 
verborgen, en an de lendenen gehecht. E- 
nighe beenders zijn rond, andere plat, 
fcherp en ftomp. Zy worden over al ghe- 
vonden, uitgenomen in Kreta, zowy Fli¬ 
nius geloven. 
Datfe een Jaar fondcr fpijs leven 
konnen , verhaalt ^AriJlotcUs. Hy leeft 
meeft met appels en druiven, die hy afwer- 
pendcan fijn pinnen hecht, en na fijn hol 
S 3 fleept. 
Ambr. de 
Digit. 
Vivipar. 
1. s. c.37. 
Severlniis 
Zootonj» 
Demo. 
p. 319* 
Plin. H.N. 
I.9. c.i i. 
Spijs. 
