148 BESCHRYVING V 
neufgaten van dc befte honden, roodach- 
NAT U UR 
Galen, de 
ufu part. 
l.il.c.p. 
Spijs. 
Teling. 
Arift.H.A, 
1 . 14 - 
Arift.H.A. 
I. 18. c,z8. 
Aiift.H.A. 
I. j-.c, M. 
tig, hecht,'en bynaftompzijn.zfW/?Wf/f.fcn 
zdslianus feggen, datte herflèn-pan ibndcr 
naden is. Tenleften. Gdcms heeft ange- 
merkt datte hooft-flaap-fpiereninde Hon¬ 
den, als in de Wolven en Leeuwen, heel 
kloek zijn, om datfe in’t eten van de been- 
ders haar kaakbenen veel oeftenen. 
Van de plaats ftel ik alleenlijkdit.Datter 
geen in Brafil geweeft zijn voor de uittogt 
van Vilagagnon, indien wy Lerias ; indien 
wy Textor geloven , komen fynietin’tey- 
land Sigaro van Arabic, en indien zyder 
inkomen, lopen fy fo lang tot datfe fterven. 
Zy zijn aleters, en onthouden haar noch 
van vifch, nochc dode lichamen, dat Bal¬ 
bus in zijn reisboek aldereerft verhaak 
heeft. Van ’t vlees nochtans van haarghe- 
daante, en dat ’t welk van den blixem ge- 
flaghenis, hebben fy een affceer. Zyeten 
gras maar voor de ghefondheid. Zy ont¬ 
houden haar van de Éfehbomev-rucht, om 
datfe daar dc heuppijn van krijghen. Met 
wijn en brandewijn worden fy fmneloos 
gemaakt,en lopen fo lang tot dat die damp 
weder uitwafemt. 
Merk van haar teling, dat haar’tverfa- 
melen altijd goed is. Nochtansfchrijft Tnr- 
dnius , dat het begin van de Lente, maar 
felden van den Herfft, om te telen be- 
quaamftis. Zy verlamden en trekken tot 
haar twaalf jaren : Maar zijn dikmaal nae 
het neghende onbequaam. Zy veraarden 
die op haar een jaar verfamelen. Maar op 
haar vierde brengen fy moediger jonghen 
voort. Zy zijn omtrent veerthtendaghen 
ritzig, en zes maanden na haar werpen Toe¬ 
ken de Teven weder na de Reu. Als de 
Teven ritzig werden, fwelt haar het ach¬ 
terlijf en werdt vochtig. Zy verfamelen 
ook met andere dieren als mette Wolven 
in ’t land van Cyrene , waar van de Kro- 
kuta voortkomt. Mette Leeuwen waar 
van de Lcontomiges oft Leeuwhonden, 
mette Bevers waar van Bcverhonden , en 
mette Voftên, waar van Voshonden voort¬ 
komen. Zy verfamelen van achter, en 
blijven t’famen hangen. Zy dragen tfeftig 
dagen, oftenige dry dagen meer. Zy wer¬ 
pen twaalf, zomtijdszefthien jongen. Daar 
is te Bononic een Haashond gefien , die 
feventhien jongen geworpen heeft. Maar 
^dlbertus verhaalt, dat hy geilen heeft, dat 
een Teef uittet geflagt van de Martini de 
ecrftcmaal neghenthien , de twedemaal 
achtchien, en de derdemaal derthien jon¬ 
gen wierp. Die de vrouwen voor fpeel- 
hondtjes houden, krijgen ghemeenlijkeen 
jong.Men feit uit Plinius , datfe eerll: Reun, 
en daar na met beurten Teven werpen, 
indien fy op haar bequame tijd vergadert 
hebben. Het eerfte jong ghelijkt, zoo 
enigefeggen, gemeenlijk devaar, d’an- 
dere komen by gheval voort. Zy werpen 
blinde jonghen, en hoe fy met ovcrvloedi- 
gerzoch gevoedtwerden, hoefylangher PHn.H.t: 
blind blijven, maar fy kryghen nimmer 1 ' 8 ^' 4 ! 
het gelicht voor den een en twintigften 
dach, nocht voorden zevenden. Sommi¬ 
ge feggen alflèr een geworpen werdt, dat 
het op den negen dag ziet, indien twe, op 
denthiendendagh. En dattertotidercen 
dach toegedaan werd,en haar blindheid zo 
veel dagen langer vertraagt, dat de onder¬ 
vinding tot noch toe niet geleert heeft. Vijf 
dagen eer fy werpen,hebben fy gemeenlijk 
zoch, en fommige vier dagen vroeger. Het 
zoch is dikker als in enig ander dier, uitge¬ 
nomen de Seug en den Haas. 
Zy leven in’t gemeen niet boven veer- o ui) 
thienjaren, hoewel fommige tot twee en dom ' 
twintig gheklommen zijn. De Lakonife 
feit Plinius leven thien, de Teven twaalf, 
en d’andere gedachten vijfthien jaren. De 
jonghe hebben witte tanden en een kleine 
ftem.Indeoudezijnzyboten geelachtig, 
deftemgrof.Deftemhebbende fchrijvers 
verfcheidentlijk uitgedrukt,fy worden ge¬ 
meenlijk gefeit te blaften, de Latynen noe¬ 
men dat Latrare , de Grieken noemen de 
Item van de jonge Banzein, vandc vol waf 
fenYlaftein; en ’t lekken , als fy drin¬ 
ken, noemen fy Laptein ; haar klaghen oft 
vleyen Knyzaftai; haar ryenen geilheide 
noemenfe Scuzan; haarjankken, eer fy het 
wild gevonden hebben, Prokunein ; en [«ls 
zy grynen noemen (y dat Ararizein. 
V an haar af keer fal dit weinig ghenoeg 
zijn. Zyfchrikkenfo voor de Hyena, datfe 
van zijn fchaduw ftom werden, fo wy Pli, 
' nius en Solinus geloven. Ook fo feer van de 
Krokodil, datfelangsdenNijlzijnwater, 
hoe dorftig datfe zijn, maar al lopende lek¬ 
ken. Datze mette Wolven fogrote vrint- 
fchap hebben, dat Portn feit,dat een Wolfs- 
vel boven die, welke van een dullen hondt 
gebeten is, opgehangen, dewaterlchrikte 
verdryft. Datfe vandenOtisomzijntra- 
ge vlugt gevreeft werden. Dat enige ook 
van andere dingen fchrikken.De hond van 
B/ondiis raakte geen hoendcrvleesan. Som- 
mige verwerpen de benen van wilde voge¬ 
len. Eertijds liepen fy niet in de Kerk van 
denoverwinnendenHerkules, ’tzyoftom 
den reuk van zijn knods op den dorpel na¬ 
gelaten, of om enig ander hatelijk ding on¬ 
der d’aarde begraven. Sommighehuilen 
heel vreeflijkop hetgeluit van enig Ipeel- 
tuigt, gelijk ook op ’t geluid van de trom¬ 
pet. In ’t affehieten van ghefchut lopen fy 
verrewech. Watovereenkomftdattertuï- 
fenhaar en de menfeh is,fullen wyin’tvol- 
gendehoren. 
Tot den aart der honden behoort, datfe 
haaft gram werden,cn daarom dikmaal om 
een been lang met malkander vegten. Dat¬ 
fe de huifen als wachters bewaken, datze 
licht uitte flaap ghewekt werden. Datfe 
l fonv 
Afteel 
