ujcr. de 
:ibar, 
[3.C.36 
Porta 
iy t°g. 
f. c. z 6 . 
alenus 
npl.l.i i 
Onder- 
heid. 
;al.excrc, 
[7.I.9. 
ter. H.E. 
b.c.30. 
.P. Ven, 
« 1 . c.6i. 
DER VIERVOE 
haar drek met aarde toe, wel wetende dat 
die reuk haar verklikt. Hy word van zom- 
mige op de tafel gebracht, inzonderheit in 
Spanje, Holland, en Braband; men zeidt 
datfè als Hazenvlees fmaken. Datze een 
peftigendamp, en de tering anbrenghen, 
heeft Eritjerims niet zonder reden naghela- 
ten. De hcrllène verwekt dulheid , daar 
van ghy in lVeinrichus , zo ik het wel heb, 
(jwantik heb het boek nu niet by de handj 
een voorbeeld van een meisje hebben zulr. 
Hy heeft ook zijnghebruik ïndeghenees- 
konft. De afch van’t hooft ineenpotghe- 
brand, en in d’oogen geblazen, verdrijft de 
donkerheid van deoogen, zo wy Porta ge¬ 
loven. Dattet vleesde fplinters uitte leden 
trekt, verhaalt Galenus. Hetgeneeft ookde 
pijn van de fpeenader, en den rugh. De ge- 
bradeen gedampte lever is goed teghen de 
deftcen. De gal trekt dedoode vrucht af. 
Het vet word tegen’tvoet-evel gebruikt. 
De overgehaalde pis geneed de doofheid. 
De drek metharsenroofzalfgemengt, en 
van onderen gefet, dopt de vloed van de 
Vrouwen. Eyonymus verhaalt, dat zommi- 
xnigeeen vette Gans met geneesmiddelen, 
klein gefneden Katte vlees, en four gevult, 
an een traagh vuur braden, en met het uit¬ 
gedropen vocht de ledenpijn verzachten. 
Zijn vet wijkt geen ander om’cYièrvoor 
den roed te bewaren. 
Wat angaat haar onderfcheid. Zommi- 
ghezijn wilde, huis, enuitlandfe Katten. 
Uit de Huiskatten zijn de Spaanfe de roof- 
achtigde, heel rad, en met een zachte huid 
bedekt.Van de uitlandfe zijn voornamelijk 
de Syriie,die verfcheiden gevlekt, wreed 
van geficht, rond van bord,met brede voe¬ 
ten, en weinig fpijs tevreden zijn. De wil¬ 
de zijn groter als de tamme, langer en dik¬ 
ker van hayr, bruin van verw, en een dikke 
dart. Zyetenvogelsenanderedieren. Zy 
werden metten rook van de rute uitte boo- 
men verdreven. Van dieinMalabar ipreekt 
, Scaliger aldus : In ’t Landfchap Malabar 
verkeeren de wilde Katten in de boomen, 
diezofnelzijn, datter niet wonderhjkers 
als van dezelve verhaaltis. Zykonnenge- 
weldighfpringen. Zy hebben een zonder¬ 
linge vlucht, en dat het wonderlijkde van 
al is, zonder vleugels. Daar is een vlies van 
haar voorde tot haar achterde uitgedrekt, 
’t welk zy, wanneer zy rudcn,an den buik 
optrekken. En als zy vliegen willen, rek¬ 
ken zy mettet bewegen van haar voeten en 
benen dat vlies uit, tot datfe gedut zijn, en 
worden alzo beweeght. Daar is ookinln- 
dic een ghcdacht met fwarte hayren onder 
witte vermengt bedekt. Meteenlanghen 
muil, kleineooren, korte benen, en een 
dart, met fwarten witte drepen beurtfwijs 
onderfcheidcn. Men zeit dat haarpoeyer 
goed voor de koorts is. Hier toe behoren 
ook de wanfehapen, van welke de ene ron- 
T I G E D 1 E R E N. 
de, en d’andcrzes voeten heeft. In’tland- 
fchap Singui is noch een dier de Kat ghe- 
lijk, met Herten-hay r, veelklauwige voe¬ 
ten, met twe tanden in beide kaakbenen, 
van twe vingers groot. Hy heeft een vlee- 
fige blaas omtrent den navel,en vol bloeds, 
dat na de muskus ruikt. Wy hebben hier 
noch een afbecldfel van een dier, een K at 
gelijk, bygedelt, dat’t hooft opwaarts heel 
lpits heeft. W y noemen hemOxykephalon 
oftfpitshoofdïge Kat. Deanmerkinghen 
die wy by cjtf. Aurelius Severïnus bevinden, Zootóm.' 
en boven belooft hebben, raken ten deel Dcmokrit ‘ 
een geopende Kat, entendeeldefpieren. p,4 ’ c ' 3 ° 9 ‘ 
In de geopende zijn dees de voornaamde. 
De milt is langachtig, als dat deel van een 
riem, daar men het water mede flaat. De 
nek van de galblaas is een oft tweemaal ge- 
rompelr: na zijn grond zakken uitterlijk 
twe rechte aderen ; twe zenuwen ter zijden 
de lochtader, weerzijds een, zinken na de 
boven-mond van de maag, die ondertudèn 
ook eenige takjes nade genoemde zijden 
van de lochtader, en de long fehieten. Die 
zenuwen worden meteen gemene fchuins 
neerdalende zenuw t’zaam-gchecht ,en an 
delinkerzijd met veel vezelen in de maag 
geved. Daardelochtadereerdfplijt, ver¬ 
tonen haar enigegrote en kleine witre, ro¬ 
de, afgrauwe, en onder malkander ver¬ 
mengde klieren. In de lochtader zijn de 
halfkringen alsinde menfeh verdeelt; maar 
achter met twe rokken bekleed. d’Eenen 
ui tterlijke is vleefigh, de ander innerlijk en 
zenuwachtigh, en groeit van de uitterde 
kanten van de kringen. In ’t hart zijn oren 
van verfcheide verw. Het rechter is meer 
met fwart en wit onderfcheidcn, als het 
linker. Daarenboven is het rechter ook 
dikkeren ronder, het linker dunder lang¬ 
werpiger, en dat van den blond gelijk. Bei¬ 
de zijnfc binnen hol en vezelachtig, gelijk 
de groeven van ’t hart. In de rechter holte 
is de netfwijze t’famenvlechting langher 
en meer zichtbaar als in den Hond. De gro¬ 
te ilagader is byna midden in ’t hart ; maar 
helt nochtans een weinig nade linkerzijd. 
De innerlijke rok van de maag isheclrom- 
pelig , merrimpels die nade lengte vande 
maag lopen, en in ’t ronde omgebogen zijn 
alsindenOilènmaagh. De rokken vande 
maag zijn heel tay, die van de bovenmond 
der maagh afhangen. De binnerok is mee 
dwarie rimpels onderfcheiden. De lever is 
geverwtals van de vis Kanicula, oft Hond 
genaamt. In’toirbeen isdegedraide bocht 
oft cochlea, de doolhof oft labyrinthus, hec 
venftertje , de ring, de ronde fpier, de dry 
gehoor-beentjes; maar het ftegelreepbeen 
is niet doorgaans, ghelijk fchrijfr. 
In de herilcne zijn dry groeven ; maar twe 
kringronde, met hec herilèngroefs-netje. 
In ’t oogh hangt het druifvlies niet an hec 
hoornvlies valt; daarom isde verwijdering 
I in 
