d e : 
VOGELEN. 
al: de 
tmpef: 
cd: l. 1. 
4- 
al: 1.1 c 
: lïinp: 
cul. 
Vrirt: H 
V: 1. 9. 
en uitgeftrekt, boven omgekromt, fenuag- 
tig, van weinig vleefch, en van foodamgen 
grootheid datfe Homtrjis by de deuren 
van een Kamer vergeleek. Sy hebben harde 
pinnen, en by de pinnen van andere, voor- 
namentlijk van Ganfen en Duiven ver¬ 
mengd zijnde verteren fy de lelve. Terwijl 
fyhaar jongen uitbroeyen worden fy grijs 
van honger, haar rechter voet is grooter 
als de linker, en beide in verw niet gelijk¬ 
vormig. tiaar klauwen zijn krom en baak- 
agtig, die fy in’t gaan altijd binnewaarts 
keeren, ten waar fy de Sou anfagen of op 
roof loerden , fy belienfe altijd, en (lomp 
geworden zijnde verfcherpen fy die met 
haar bek, of door ’t wrijven tegen de He¬ 
nen, welke ook wijl fe haar jongen voeden | 
omgebogen werden. Den buik is haar om 
de vogtigheid der fpijfe week, haar gal is 
Spaans-groenachtig, dapper fcherp en by- 
tende,haar bloed dik envefelachtig,haar 
drek van foo grooten fcherpigheid, datfe 
' tot geen gebruik inde geneeskonlt zijn 
kan. 
Wat angaat haar fit-plaats en ophou- 
dmg, fy werden voornamentlijk nochtin 
" kleine Ëylanden, ( Alfer een te Rhodus, 
op het dak van het Hof van Tibcrius fat, 
■■7 wierd dat voor een feldfaamheid gehou¬ 
den} nocht in plaatfen dicht by de Poel 
Mcotis, nocht in’tuiterfte vanTartarien, 
of Sarmatien, mogelijk om deftrafheid der 
locht,gevonden. Op den berg Kaukafus , 
Taurus, in ’t rij k Peru, Duiddand, Polen, 
Brittaniüen, Denemarken en z: Daar over- 
vloed van roof valt, fult gyfe vinden, en 
voornamcntl ijck in plaatfen d ie hoog zij n, 
en omtrent de rotfen, en Eyken-bolfchen 
(’twelkeigentlijk vande witftarten enbre- 
voetige niet te verdaan is } ofom datfe vei¬ 
liger van hinderlagen zijn fouden,oft om 
datfe befwaarlijk vande aarde opgeheven 
konnen werden. 
Haar voetfel is vleefch van Duiven,Gan- 
fen,Swanen,Hoenderen, Schapen,Her¬ 
ten, Hinden: en tot haar befchermingvan 
fiekte, ’t vleefch van Hafen, Land-Schild- 
padden, Viflchen, en ook Kreeften, en 
voornamentlijk van Slangen, het fy door 
haat,of uit lult die fy fcheppen uit koude en 
vogtige fpijs.Maarals fy gram oft hongerig 
zijn,onthouden fy haar ook niet van voge¬ 
len die van haar gedacht zijn. Nochtans 
roeren fy de doode krengen niet an, foo gy 
den Percuoptcrus, ( diemen piergltork 
noemt} voorby gaat. Sommige beginnen 
’smiddachs, andere met de opgaande Son 
jagt te maken. Sy vallen op haar gedene 
roof die haar fchoon op doet ( den Haas 
word van hen in ’t vlak, en de Schildpad 
als hy na de paring op lijn rug leid ange- 
daan} vaardiger als een pijl neder, fydaan 
met de achterfte klauw van haar voet, en 
dragen den omgebragten roof in haar nel!. 
Nochtans Haan fy fomtijds wel mis, ’t welk 
Sccihger Exercit z j 7 in een Valk heeft an- 
gemerkt: Maar jEIitmns heeft angetekent^j ln:H: 
o Al.7-c.1x 
datfe vande bakerende Vifch Polypus 
f ’t welk veel voet te feggen is } te grond ge- 
haaltzijn. Haar drank is niets, om dathaar 
mogelijk het bloct der dieren genoeg is. 
Daar zijner nochtans geilen die water dron¬ 
ken tot cengeneefmiddehenin haaruiter- 
ften ouderdom, als haar de bek door de 
droogte gekromt is, worden fy gedwongen 
haar leven een wijl tijds met drinken t’on- 
derhouden. An de kun der Arenden word Kunne 
nietgetwijfelt. Daar is een geflagt dat om 
lijn dry kloten Triorchis genoemt werd. Sy 
paren dikmaal; en fchoon de wijfjes thien Teling- 
maal op een dach getreen zijn, indien het 
mannetje haar weer roept , lopen fy op 
nieuws naar hem toe. Waarom hy vande 
Egiptenaars Vernis genoemt, en de Son 
toe-ge-eigent word. Sy vermengen haar 
fomwijl niette Havikken, maar verwaar¬ 
digen haar niet op d’eyrcn te fitten: ook ver¬ 
halen de Afrikaanfche fchrijvers dat het 
mannetje fomwijl met een Wolfinne paart: 
op de grootfte eyren fitten fy xxx. op de 
kleine xx. dagen, en tot bevorderingh van ’t 
uitkippen leggen fy de zEtites, oft Arent- 
fteen in haar neft, die de hitte der eyren 
van ’t broeyen angetrokken, wijl fy heel 
koudis,matight, endoor een fonderlinge 
kraght waar mede fybegaaft is het uitkip¬ 
pen verhaalt. Sy kippen gemeenlijk twee, 
fomtijds dry jongen; uitgekipt zijnde 
dwingen fy haar reght tegen de Son te lïen, 
en drayenfc met weerwil daar tegen an. In¬ 
dien fy by geval haar oogen door de kraght 
vandieluilterbewegen, of metpinkoogen 
foeken te benevelen , houdenfe die voor 
badaarden. Maar indien fy de Son met on¬ 
bewogen gelicht anfehouwen, erkennen 
fyhaar voorwettigh. Wanneerfe genegen sincCus in 
zijn totte vlught, voeren fydie omhoogh, Dionc 
laten haar los, en alleen gewerden, of fy 
;heften haar foo fy vallen weder op, de Ar m h- 
grootfte jagen fy als yverfughtige op den a : 1. s . c- 
roof, ver van haar neft af. 3 2 - 
Wat angaat haarvlught,fy vliegen van- 
! den middach tot den avond; ’s morgens 
1 ruften fy foo langh als de markten door 
de t’famenkomft der menfehen vervuld 
j werden. Sy fchietenrecht-ftreeks fo hoog 
op, en vallen met foo grooten kraght des 
lichaams weder neer, haar feilende wieken 
met een matige bellueringh van haar ftart 
in gewight houdende, datfe alle andere 
Vogelen overwinnen, en daarom vande 
Rijmfchrijvers hoogh-vliegers genoemt Hamer: 
werden. Ten tijde van haar broeyen en 
opvoedingh word die fnelheid minder, cynégni 1 
maar de evenwightige bewegingh blijft Lu««:l.j 
fonderlingh altijd. Eenige gelijk Home¬ 
rus , en de befchrijver vande Nachtegaal 
j eigenen hem een klaterend gcluit toe, 
’t welk een herloejingh is , om het groot 
gerught, de bewegingh van andere voge¬ 
len verdovende; eenige feggen datfe by- De riem 
kans ftom zijn, en nauwhjks klank heb¬ 
ben, 
